Howard Phillips of H.P. Lovecraft (1890–1937) was een Amerikaanse fantasy- en horrorschrijver. Hij staat erom bekend dat hij zijn horrorverhalen in een sciencefictionachtig kader plaatste. Tijdens zijn leven werd hij niet veel gelezen, maar zijn werk bleek zeer invloedrijk bij schrijvers en fans van horrorverhalen. Veel van Lovecrafts werk is geïnspireerd door zijn eigen nachtmerries.
De vader van Lovecraft, Winfield Scott Lovecraft, was handelsreiziger. Zijn moeder was Sarah Susan Phillips. Zijn vader werd, toen Lovecraft drie jaar oud was, gedurende 5 jaar in een psychiatrisch ziekenhuis opgenomen, waarschijnlijk had hij syfilis.
Lovecraft werd opgevoed door zijn moeder, die overleed in 1921, door twee tantes en door zijn grootvader Whipple Van Buren Phillips, die hem aanmoedigde veel te lezen en die hem ook griezelverhalen vertelde.
Ondanks zijn pogingen om veel te schrijven, leefde Lovecraft zeer armoedig. In 1936 bleek hij darmkanker te hebben, maar hij leed ook aan ondervoeding, tot zijn overlijden in 1937.
De verhalen van Lovecraft spelen zich (gedeeltelijk) af in New England, meer bepaald in Rhode Island en Massachusetts. In zijn werk is de alledaagse werkelijkheid slechts een dunne schil om een diepere werkelijkheid waarin de wereld bestierd en bedreigd wordt door een pantheon van gruwelijke goden. Een van de bekendere van deze wezens is Cthulhu. Deze diepere werkelijkheid is in zijn verhalen slechts bekend door weinigen en vooral door psychisch gestoorden.
Zijn werk snijdt ook meerdere thema's aan, die een psychologische angst oproepen en die een nihilistische karakter blijken te bezitten. Een van die thema's is vooral het centrale thema die maar al te pijnlijk de nietigheid van de mens aantoont. De decadante westerse samenleving komt vaak ook oog in oog te staan, met barbaarse en niet-menselijke invloeden, waarop de nietigheid van mens zich weer laat blijken. De Ouden zoals Cthulhu, werken dan ook op een hogere orde dan de mens, en ook al lijkt hetgeen Cthulhu doet het kwade.
Lovecrafts verhalen bevatten veelvuldige verwijzingen naar niet-bestaande bronnen, met name het zgn. Necronomicon. Dit werk van de "gestoorde Arabier" Abdul Alhazred zou geschreven zijn in Damascus rond het jaar 730 en bevat allerhande kennis over vergeten plaatsen, goden en gebeurtenissen. Het Necronomicon was een krachtig en bijzonder goed uitgewerkt hulpmiddel in zijn boeken, waardoor de Goden of de Oude geïntroduceerd konden worden, zonder dat het verhaal tot een te snel einde zou komen.
Clive Barker (1952) is een Engels schrijver. In de jaren tachtig werd hij bekend door een aantal korte verhalen waarmee hij naam maakte als begenadigd horrorschrijver. Barker werkt ook als filmregisseur en beeldend kunstenaar.
Fredric Brown (1906-1972) was een Amerikaanse sciencefiction en thriller auteur. Hij was een van de opvallendste vroege schrijvers in het genre en viel op door narratieve experimenten. Hoewel hij tijdens zijn leven nooit veel populariteit genoot heeft Brown een aanzienlijke aantal volgelingen gekregen gedurende de bijna halve eeuw dat hij schreef. Zijn werken werden regelmatig herdrukt en hij heeft wereldwijd een grote schare fans, met name in de VS en Europa, vooral in Frankrijk, waar verschillende films zijn gebaseerd op zijn werk.
Brown schreef in een ontzettend tempo - net als veel andere pulp-schrijvers - om de rekeningen te kunnen betalen. Dit is, ten minste voor een deel, de reden van de onevenwichtige kwaliteit van zijn werk. Hij werkte bij de krant en heeft slechts 14 jaar van zijn leven full-time gewerkt als auteur van fictie. Brown was ook een zware drinker, en dit was soms ongetwijfeld van invloed zijn productiviteit. Maar hij was ook belezen en goedopgeleide alleslezer die verder keek dan de meeste andere pulp-auteurs. Brown heeft zijn hele leven lang in belangstelling gehad voor de fluit, schaken, poker en de werken van Lewis Carroll.
James M. Cain (1892–1977) was one of the most important authors in the history of crime fiction. Born in Maryland, he became a journalist after giving up on a childhood dream of singing opera. After two decades writing for newspapers in Baltimore, New York, and the army—and a brief stint as the managing editor of the New Yorker—Cain moved to Hollywood in the early 1930s. While writing for the movies, he turned to fiction, penning the novella The Postman Always Rings Twice (1934). This tightly wound tale of passion, murder, and greed became one of the most controversial bestsellers of its day, and remains one of the foremost examples of American noir writing. It set the tone for Cain’s next few novels, including Serenade (1937), Mildred Pierce (1941), Double Indemnity (1943), and The Butterfly (1947). Several of his books became equally successful noir films, particularly the classic 1940s adaptations of Mildred Pierce and Double Indemnity. Cain moved back to Maryland in 1948. Though he wrote prolifically until his death, Cain remains most famous for his early work.
Les Daniels (1943–2011) was een Amerikaanse schrijver. Hij is vooral bekend van vijf romans over de vampier Don Sebastian de Villanueva, een cynische, amorele en misantropische Spaanse edelman. Daniels is verder bekend van boeken waarin hij de geschiedenis van het stripverhaal en horror beschrijft. Ook schreef hij korte verhalen.