Zoals de titel van dit derde deel van de "Jannes-trilogie" aangeeft,
vindt Jannes, na een lange weg vol kronkels, zijn bestemming.
Gerrie Hensen, de jongste dochter van de jachtopziener, dwingt zijn
leven in een richting die hij, na aanvankelijke teleurstelling, zoals
beschreven in het eerste deel, niet meer begeerde.
Liefde heeft consequenties. Die worden in dit deel duidelijk. Liefde
vraagt ook opofferingen. Jannes zit echter verstrikt in zijn streven
naar een zelfstandig bestaan, waarin hij tevens zijn hobby kan uitleven.
Daarvoor riskeert hij veel.
Een in een opwelling gedane belofte plaatst hem voor een moeilijk te
nemen beslissing. Wanneer hij eindelijk zwicht voor de omstandigheden,
die hem dwingen in een richting waartegen hij zich jarenlang
heeft verzet, komt de verrassende wending.
Op de plek waar hij eens zijn geluk zag tenondergaan, begint het nu
voor hem en Gerrie op een wonderlijke manier.
"Hij ziet Gerrie achter het raam. De gordijnen heeft ze vrijwel nooit
dicht. Wie komt op deze stille plek? Hij blijft even kijken. Het is alsof
hij haar oma ziet, jong en mooi. In gedachten hoort hij weer de stem
van de oude vrouw. Hij ziet haar weer staan, na het zware onweer,
op het erf voor het huis van de jachtopziener. Met haar wijzende
vinger naar hem gericht, alsof ze hem wil vermanen. Zacht klinkt het,
nu in zijn hart: 'Gods verborgen omgang vinden zielen waar Zijn
vrees in woont'. Weer kijkt hij naar Gerrie. In haar heeft hij haar oma
terug."
Dan pas beleeft Jannes dat zijn levenservaringen geen eindpunt van
zijn geestelijke ontwikkeling zijn, maar het begin van levenslange
lessen.
