Dolf Verroen

Dolf Verroen (1928) werd geboren in Delft. Tussen zijn veertiende en vijftiende schreef hij zijn eerste boek, dat pas in 1958 verscheen. Later werd het vele malen herdrukt onder de titel Paarden, van die enge grote. Vanaf 1955, toen zijn dichtbundel In los verband, met tekeningen van Miep de Leeuwe en Willy Rieser verscheen, was Dolf schrijver. Zijn prozadebuut Van eeuwigheid tot amen kreeg veel belangstelling en werd met Het donkere licht van Harry Mulisch genomineerd voor de Stadsprijs van Amsterdam. Na 1973 schreef hij nog uitsluitend voor kinderen. Hij koos voor een ander soort verhalen: niet meer een (schijnbaar) veilige wereld waar ouders het voor het zeggen hebben, maar een wereld waarin kinderen en volwassenen gelijkwaardig zijn. Dolf neemt kinderen serieus en kan zich goed in hen verplaatsen. Dat komt ook doordat hij veel lezingen geeft op scholen en regelmatig contact heeft met zijn lezerspubliek. Zelfs nu, over de tachtig, gaat hem dat nog goed af. Hij heeft veel fantasie en in zijn verhalen gaan de dingen vaak anders dan je zou verwachten. Absurditeit, humor en een eenvoudig maar doeltreffend taalgebruik maken zijn boeken toegankelijk voor kinderen en voor volwassenen. De serie Sjoe en Piet waren de eerste boeken in Nederland over een (zwarte) gastarbeidersfamilie. Zijn boeken zijn vertaald in het Baskisch, Catalaans, Deens, Duits, Frans, Fries, Italiaans, Japans, Noors, Papiaments, Turks en Zuid Koreaans. Dolf is Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Bekroningen: Opdracht Stad Amsterdam Drie Zilveren Griffels Twee Vlag en Wimpels De Premio Europeo De Deutscher Jugendliteraturpreis De Gustav-Heiemann-Friedenspreis