Lees en luister gratis gedurende 30 dagen
Opzeggen wanneer je maar wilt
Eerbetoon aan bekende stemacteurs uit het verleden.
Uit het dagboek van een arts,
Waarom doet u dat?,
De verstandige portier,
Het geheim van Monsieur Bonneval,
Lief dagboek,
An die Musiek,
Doe het zelf,
Een flinke meid,
Marilyn,
Miss Management,
Berenice,
De zwarte kat,
Het vat Amontillado,
Een steegje achter Exware road,
Tante op een volbloedhengst,
De hond,
Oud en eenzaam,
The answer is blowing,
De commissaris van politie.
Nederlands
The 2084 Report : An Oral History of the Great Warming
James Lawrence Powell
De letter M : Zou je het verleden veranderen om je toekomst veilig te stellen?
Natasha Pulley
Death in Venice
Thomas Mann
Miss Blanche
Nelleke Noordervliet
Klaagzang van een go-go danseres
Thomas Tolnay, Susan Sontag, Edgar Allan Poe, Joy Williams, Michail Saltikov, Peter Cheyney, P. G. Woodhouse, Patricia Highsmith, Cyril M. Kornbluth, Roland Topor, Ron Carlson, Ruth Rendell, Simon Brett, Arthur Quiller-Couch
De profielschets
Joke J. Hermsen
Op zwart
Willem Bosch
Omwille van de soort
Luc Vandromme
Pittige verhalen
Marjan Berk
Toen de wereld jong was
Marjan Berk
De Bavianenkoning
Anton Quintana
De vierde wand : verhalen over reizen en vertrekken
Arthur Japin
Howard Phillips of H.P. Lovecraft (1890–1937) was een Amerikaanse fantasy- en horrorschrijver. Hij staat erom bekend dat hij zijn horrorverhalen in een sciencefictionachtig kader plaatste. Tijdens zijn leven werd hij niet veel gelezen, maar zijn werk bleek zeer invloedrijk bij schrijvers en fans van horrorverhalen. Veel van Lovecrafts werk is geïnspireerd door zijn eigen nachtmerries. De vader van Lovecraft, Winfield Scott Lovecraft, was handelsreiziger. Zijn moeder was Sarah Susan Phillips. Zijn vader werd, toen Lovecraft drie jaar oud was, gedurende 5 jaar in een psychiatrisch ziekenhuis opgenomen, waarschijnlijk had hij syfilis. Lovecraft werd opgevoed door zijn moeder, die overleed in 1921, door twee tantes en door zijn grootvader Whipple Van Buren Phillips, die hem aanmoedigde veel te lezen en die hem ook griezelverhalen vertelde. Ondanks zijn pogingen om veel te schrijven, leefde Lovecraft zeer armoedig. In 1936 bleek hij darmkanker te hebben, maar hij leed ook aan ondervoeding, tot zijn overlijden in 1937. De verhalen van Lovecraft spelen zich (gedeeltelijk) af in New England, meer bepaald in Rhode Island en Massachusetts. In zijn werk is de alledaagse werkelijkheid slechts een dunne schil om een diepere werkelijkheid waarin de wereld bestierd en bedreigd wordt door een pantheon van gruwelijke goden. Een van de bekendere van deze wezens is Cthulhu. Deze diepere werkelijkheid is in zijn verhalen slechts bekend door weinigen en vooral door psychisch gestoorden. Zijn werk snijdt ook meerdere thema's aan, die een psychologische angst oproepen en die een nihilistische karakter blijken te bezitten. Een van die thema's is vooral het centrale thema die maar al te pijnlijk de nietigheid van de mens aantoont. De decadante westerse samenleving komt vaak ook oog in oog te staan, met barbaarse en niet-menselijke invloeden, waarop de nietigheid van mens zich weer laat blijken. De Ouden zoals Cthulhu, werken dan ook op een hogere orde dan de mens, en ook al lijkt hetgeen Cthulhu doet het kwade. Lovecrafts verhalen bevatten veelvuldige verwijzingen naar niet-bestaande bronnen, met name het zgn. Necronomicon. Dit werk van de "gestoorde Arabier" Abdul Alhazred zou geschreven zijn in Damascus rond het jaar 730 en bevat allerhande kennis over vergeten plaatsen, goden en gebeurtenissen. Het Necronomicon was een krachtig en bijzonder goed uitgewerkt hulpmiddel in zijn boeken, waardoor de Goden of de Oude geïntroduceerd konden worden, zonder dat het verhaal tot een te snel einde zou komen.
Lees meerPaul Thomas Basilius Rodenko (1920-1976) was een belangrijk Nederlands dichter, criticus, essayist en vertaler. Door zijn essays en bloemlezingen over de experimentele poëzie in Nederland, ontstond een klimaat waarin de vernieuwende Beweging van Vijftig in de Nederlandse poëzie in steeds bredere kring werd geaccepteerd. Rodenko, die meteen na de oorlog enkele jaren in Parijs doorbracht, waar hij zich intensief met het surrealisme en het existentialisme bezighield, was zich al voor het optreden van de Vijftigers bewust van de gevolgen van de Tweede Wereldoorlog op de literatuur. Zijn essays getuigen van een buitengewone eruditie; door zijn veelzijdige belezenheid en zelfstandige verwerking van de Europese poëzie in het algemeen, wist hij de vernieuwingen in de Nederlandse poëzie in de jaren vijftig moeiteloos te plaatsen in een breder Europees verband. Beroemd werden zijn beschouwingen over o.a. Gerrit Achterberg en Hans Lodeizen. Ook zijn gedichten, in 1975 verzameld onder de titel Orensnijder tulpensnijder, zijn van een bijzondere intensiteit.
Lees meerDonald Honig (1931) is basketball deskundige en schrijver.
Lees meerAnton Pavlovitsj Tsjechov (1860-1904) was een Russische schrijver, voornamelijk van toneelstukken en korte verhalen, en arts. Anton Pavlovitsj Tsjechov wordt geboren in Taganrog, een havenstad in Zuid-Rusland, als derde zoon van een kruidenier. In 1876 vlucht zijn vader voor schuldeisers naar Moskou. Anton blijft in Taganrog om er het gymnasium af te maken. Drie jaar later, in 1879, voegt de jonge Tsjechov zich bij zijn familie in Moskou en begint zijn studie medicijnen. Tijdens zijn jaren als arts komt Tsjechov in contact met allerlei menselijke ellende, wat hij later zal gebruiken als grote inspiratiebron voor zijn toneelstukken. In 1880 publiceert Tsjechov zijn eerste humoristische verhaal onder het pseudoniem Antosja Tsjechonte. In 1884 studeert hij af als arts en begint een eigen praktijk, die hij echter twee jaar later alweer sluit om zich volledig aan het schrijven te wijden. Een jaar later (1887) gaat zijn toneelstuk Ivanov in première. In 1888 ontvangt Tsjechov de Poesjkinprijs voor de bundel In de schemering. Het volgende toneelstuk, De Bosgeest, dat in 1889 in première gaat, wordt echter een mislukking. In 1890 reist Tsjechov naar het verbanningseiland Sachalin, waar zich een strafkolonie bevindt. Een jaar later zet Tsjechov een hulpverleningsactie op poten voor boeren om de hongersnood tegen te gaan. Ook zet Tsjechov zich in bij de bestrijding van een cholera-epidemie (1892). In 1896 gaat het toneelstuk De Meeuw in première: ook dit wordt een groot fiasco. Tsjechov neemt zich voor nooit meer een toneelstuk te schrijven. In 1897 openbaart zich tuberculose. Tsjechov koopt een landgoed bij Jalta op de Krim (1898). De opvoering van De Meeuw is dan in Moskou inmiddels een succes. In 1899 gaat Oom Vanja in première met Olga Knipper als Sonja. Deze première verloopt succesvol. Een jaar later al komt het stuk De drie zusters. Tsjechov trouwt in 1901 met Olga Knipper. In 1903 gaat zijn gezondheidstoestand snel achteruit. Hij schrijft nog wel De Kersentuin. In 1904 vertrekt hij naar het Duitse kuuroord Badenweiler waar hij overlijdt aan de gevolgen van gevorderde tuberculose. Een week later komt het stoffelijk overschot in Moskou aan. Tijdens de reis staat de kist in een goederenwagon waarop geschreven staat Verse Oesters. (Bron: Wikipedia)
Lees meerPaul William Gallico (1897-1976) was een Amerikaans sportjournalist en (vanaf 1930) schrijver. Als schrijver is hij vooral bekend van The Snow Goose (1940) en The Poseidon Adventure (1967). Dit laatste boek is meermalen verfilmd; de eerste verfilming in 1972 zette de standaard voor het genre van de rampenfilm.
Lees meerEddy C. Bertin (pseudoniemen Edith Brendall, Doriac Greysun en andere) (Hamburg-Altona (1944) is een auteur voor kinderen, jeugd en volwassenen. De vader van Eddy Charly Bertin was een Belgische schrijnwerker die tijdens de oorlog opgeëist werd en in Hamburg moest gaan werken. Zijn moeder was een Duitse die bij de post werkte. Hij werd geboren in Duitsland, maar al snel verhuisde het gezin naar België. Ze gingen later nog een jaar terug naar Duitsland, om zich daarna voorgoed in België te vestigen. Al jong begon hij verhalen te schrijven. Hij studeerde Handel en Talen aan het Provinciaal Hoger Technisch Instituut in Gent en ging daarna bij een bank werken. In zijn vrije tijd schreef hij verhalen. Inmiddels werkt hij niet meer bij de bank. Hij reist veel en schrijft verhalen. In 1967 trouwde hij met Yvette, een lerares. Twee jaar later werd hun dochter Brenda geboren. Aan het eind van de jaren zestig verschenen zijn eerste sciencefictionverhalen voor volwassenen. Hij stelde ook bundels met deze verhalen samen. Voor zijn verhalen kreeg hij diverse prijzen. Pas in 1984 verscheen zijn eerste kinderboek. In 1976 verscheen de bundel Eenzame bloedvogel, waarin het verhaal Als een eenzame bloedvogel werd opgenomen. Dat werd het begin van zijn membraancyclus, die verspreid verscheen in tijdschriften en bloemlezingen. De membraancyclus is een aantal teksten (verhalen, fictieve contracten, documentaire stukken, spreuken, fictieve reclameteksten...) die samenhoren doordat ze de toekomst van de mens vertellen. Die toekomst wordt bepaald door de ontdekking van de membranen, waarmee de mens in ruimte en tijd kan reizen. De verhalen werden nooit in een definitieve bundelingen samengebracht. Drie bundels worden beschouwd als bevattende de kern van de teksten: Eenzame bloedvogel, De sluimerende stranden van de geest en Het blinde, doofstomme beest op de kale berg. Enkele verhalen verschenen echter in andere bundels of tijdschriften, zoals in De Tijdlijn. Hij was lange tijd erg actief in allerlei tijdschriften. Hij gaf er zelf enkele uit, waarvan het bekendste SF-Gids is. Eddy Bertin woont in 'Dunwich House' te Gentbrugge. Zijn literair genre beperkt zich tot hoofdzakelijk horror- en griezelverhalen. In zijn kinderboeken zijn de griezelige figuren eerder de bijfiguren.
Lees meerEdgar Allan Poe (1809–1849) was een Amerikaans schrijver en dichter. Hij werkte ook als literair criticus en redacteur. Hij werd geboren in Boston, Massachusetts, als zoon van reizende acteurs, Eliza Poe en David Poe, Jr., die beiden overleden voor hij drie jaar oud was. Poe werd in huis genomen door John Allan, een succesvol zakenman uit Richmond, Virginia. Hij werd niet officieel geadopteerd en nam Allan als z’n tweede voornaam. Van 1815 tot 1820 werd hij (gedeeltelijk) opgeleid in Engeland. In 1826 schreef hij zich in aan de University of Virginia, maar bleef daar slechts een jaar. Hij begon te drinken, te gokken, kon zijn vele schulden niet meer betalen en werd weggestuurd. In 1827 liep Poe weg bij de Allans en ging hij bij het leger. Later werd hij ontslagen wegens opzettelijk plichtverzuim. Zo ging hij bij zijn grootmoeder (langs vaders kant), zijn tante, Mrs Maria Clemm, en zijn nichtje, Virginia Clemm, wonen in Baltimore, Maryland. In 1836 trouwde hij met Virginia, die op dat ogenblik 13 jaar oud was. Hij begon te werken als redacteur en literair criticus. Hij schreef ook verhalen en gedichten, maar met matig succes. Pas met de publicatie van zijn gedicht The Raven in 1845 begon hij literaire erkenning te krijgen. In 1847 overleed Virginia aan tuberculose. Na haar dood begon Poe de strijd tegen drank en drugs te verliezen, in 1848 probeerde hij zelfmoord te plegen. In het daaropvolgende jaar verdween hij gedurende drie dagen en vond men hem ergens in de goot in de straten van Baltimore in ijlende toestand terug. Enkele dagen later overleed hij. Poe was nooit meer lang genoeg bij bewustzijn om uit te leggen hoe hij in die erbarmelijke toestand terecht was gekomen en hoe het kwam dat hij niet z’n eigen kleren droeg. Volgens onderzoek van de Amerikaanse auteur Matthew Pearl zou Poe overleden zijn aan de gevolgen van een hersentumor. Pearl schreef eerder The Poe Shadow, waarin hij in de vorm van een historische detectiveroman de dood van Edgar Poe beschreef. Poe's bijzondere en vaak nachtmerrie-achtige werk was van grote invloed op de verschillende horror- en fantasy-genres. Hij wordt ook gezien als de grondlegger van het detective-genre met zijn drie verhalen over Auguste Dupin. Deze hadden een grote invloed op veel mysterie-schrijvers na hem, onder meer Arthur Conan Doyle in The Hound of the Baskervilles. Zijn literaire reputatie was buiten de VS groter dan in de VS zelf, waarschijnlijk omdat het macabere karakter de bevolking daar niet aansprak. Rufus Griswold werd zijn agent, maar was ook een rivaal en een vijand. Griswold had namelijk Memoires van de schrijver uitgebracht, waarin Poe werd afgeschilderd als een dronkaard en een opiumverslaafde. Mede hierdoor was Poe niet erg populair in Amerikaanse literaire kringen. In Frankrijk, waar hij over het algemeen bekend staat als "Edgar Poe", werden zijn verhalen en enkele van zijn gedichten vertaald door Charles Baudelaire. Zijn goede vertalingen leidden ertoe dat Poe populair werd onder de avant-garde schrijvers in Frankrijk. Schrijvers als Algernon Charles Swinburne werden sterk beïnvloed door zijn werk. Poe werd ook gewaardeerd door de Symbolisten, en Stephane Mallarmé droeg verschillende gedichten aan hem op. Naast de literaire en poëtische kant had Poe ook interesse in filosofische en wetenschappelijke vraagstukken. Dit laatste komt het best naar voren in zijn in 1848 geschreven Eureka, een essay over het materiële en spirituele universum (bron: Wikipedia).
Lees meerMarjan Berk (1932) was zevenentwintig jaar werkzaam in cabaret, toneel, musical, film en televisie. Ze schreef meer dan honderd scenario's. In 1994 ontving zij voor de tv-serie Vrouwenvleugel de Televizier-ring. In 1981 schreef ze haar eerste boek, Nooit meer slank. Meer dan veertig romans, verhalen en kinderboeken volgden. Vanaf 1983 schrijft ze columns voor het Algemeen Dagblad, Provinciale Zeeuwse Courant, Gaykrant en Margriet.
Lees meerGraham Greene (1904–1991) was een Engels schrijver en agent voor de Britse inlichtingendienst SIS. Hij werd geboren als Henry Graham Greene in Berkhamsted, Hertfordshire, waar zijn vader de directeur was van de school waar hij op zat. Hij ging daarna naar Balliol College, aan de Universiteit van Oxford. Zijn eerste werk, een gedichtenbundel, werd gepubliceerd in 1925. Nadat hij afgestudeerd was, bekeerde hij zich tot het katholicisme, was kort getrouwd en begon een carrière als journalist. Naast andere dingen was hij filmcriticus totdat hij het faillissement van het blad waarvoor hij schreef veroorzaakte door iets wat hij gezegd had over Shirley Temple. Zijn boeken zijn geschreven in een modern-realistische stijl, en bevatten vaak figuren die twijfelen aan zichzelf en die in een donkere wereld leven. De twijfel gaat vaak ook over religieuze zaken. Greene's boeken werden in eerste instantie onderverdeeld in thrillers en mysteries die als "vermaak" werden getypeerd, maar die vaak een zeer filosofische kant in zich hadden, en de hoog literaire boeken zoals The Power and the Glory waarop zijn reputatie werd gebaseerd. Naarmate zijn carrière vorderde, bleek dat zijn vermaak vrijwel net zoveel waarde had als de literaire schrijfsels, en de twee factoren worden in zijn latere boeken met veel succes met elkaar verweven, voorbeelden zijn The Human Factor, The Comedians, Our Man in Havana en The Quiet American.
Lees meerLiam O'Flaherty (1896-1984) was een Iers schrijver.
Lees meer