In 'Verre velden' zijn de essays verzameld die Ton Lemaire de laatste twee decennia heeft geschreven. Ze handelen over een grote verscheidenheid van velden: de hoofdstukken bestrijken graanvelden, onder meer zoals ze in de schilderkunst zijn afgebeeld; het sprokkelen van hout; braakliggen (letterlijk en overdrachtelijk); archeologie en landschap; de indianen van Chili; de betekenis van de roos; een bijzonder gedicht van Rilke; en ten slotte filosofie en de rol van het boek.
Ton Lemaire slaagt erin om concrete ervaringen te verbinden met meer algemene en soms vrij abstracte thema s door ze te situeren in steeds bredere contexten. Zo kunnen ook ogenschijnlijk onbelangrijke details of gebeurtenissen een toegang bieden tot hedendaagse kwesties en soms uitmonden in maatschappij- of cultuurkritiek.
