Toplijst: Biografieën en reportages

Coleen Greenwood gelooft dat haar grote liefde, James, een gescheiden, barmhartige, heldhaftige brandweerman is. Maar na hun verloving en de bevalling van hun onverwachte baby komt ze erachter dat alles aan James nep is. Zo ook zijn twee dochters, kankerdiagnose en sterilisatie. De man van wie Coleen houdt, bestaat helemaal niet. Hij is niet eens echt brandweerman, hoewel hij in brandweerpak en naar rook stinkend thuiskomt.

Zijn echte naam is Greg. Hij is getrouwd, heeft drie zonen en zijn gezin woont in een naburige stad.

Wat begint als een ogenschijnlijk perfect liefdesverhaal, verandert in een nachtmerrie vol manipulatie en bedrog. Dit is het waargebeurde verhaal van een vrouw die gevangen raakt in een web van controle en narcistische mishandeling − en haar weg naar herstel en gerechtigheid.

Nadat Leslie Keijzer jaren kampte met een postnatale depressie, waar ze over schreef in haar eerdere boek Mama huilt harder, kreeg ze eindelijk hulp in de vorm van antidepressiva. Een godsgeschenk. Toch wil ze afbouwen, want geluk zit toch niet in een pilletje? Maar een leven zonder antidepressiva brengt haar opnieuw aan het wankelen.

Na die donkere periode wil ze het leven nu juist vieren met vrienden en familie, lekker eten en veel gezelligheid. Maar het ‘normale’ leven oppakken blijkt niet zo simpel als gedacht. Ze heeft moeite met haar nieuwe lichaam na twee zwangerschappen en worstelt met het eeuwige hongergevoel door de antidepressiva.

'Dit boek is voor iedereen die weleens met zichzelf in de knoop zit, mentaal of fysiek. Hopelijk voel je na het lezen van mijn boek dat je niet alleen bent.' Leslie Keijzer

Nadine leeft zoals vele andere jonge meiden, dynamisch en bruisend. Op haar zeventiende krijgt ze vlinders in haar buik, ze wordt verliefd op Gerold. Hun relatie ontwikkelt zich, ze beleven mooie momenten samen. Maar er komen geleidelijk ook donkere wolken, de ideeën over wat een goede relatie is, lopen steeds meer uiteen en na bijna drie jaar maakt Nadine het uit. Gerold accepteert dat niet en blijft contact zoeken. Ondanks dat Nadine steeds weer zegt dat niet te willen, weet hij haar toch nog één keer naar zijn huis te lokken. Dat blijkt een fatale afspraak; met talloze messteken maakt hij op een gruwelijke manier een eind aan haar leven in december 2006.

De moordenaar wordt al snel gepakt en veroordeeld tot 12 jaar gevangenisstraf en TBS. In 2009 stuurt hij een brief naar de familie, verontschuldigt zich en vraagt om een interview.

Nadine's moeder Wanda schreef een aangrijpend levensverhaal, van de zwangerschap in 1987 tot dat fatale moment bijna 20 jaar later. Dan volgen de reconstructie, de rechtszaak en de veroordeling. In deze herziene 16e editie van het boek is de brief van de moordenaar opgenomen en vertellen moeder Wanda, vader Jacques en zus Jacqueline wat er met hen is gebeurd sinds die brief.

Wanda Beemsterboer-Avenarius schreef twee boeken over de moord op haar dochter: 'Mam, ik bel je zo terug' en 'Mijn dochter is vermoord'. De boeken dienen als ode aan Nadine, maar kunnen ook andere jonge meiden in een gewelddadige relatie helpen.

De ouders en zus van Nadine richtten in 2007 de Nadine Stichting op tegen zinloos geweld en voor het bevorderen van dierenwelzijn.

In 2019 werd een verborgen gezin ontdekt in Ruinerwold. De kinderen in het gezin leefden jarenlang afgesloten van de buitenwereld – op drie na. Edino ging dagelijks naar school, terwijl hij thuis onderdeel was van een gesloten systeem vol indoctrinatie. Mijn naam is Edino is een verhaal over opgroeien in twee werkelijkheden, over een maatschappij die toekijkt en niet ingrijpt, en over trauma’s die zich herhalen, ook als je vrij bent.

‘Mensen denken dat ze ons verhaal kennen, maar het beeld dat ze hebben is onvolledig. Ik vind het belangrijk om alles te vertellen, alleen dan kunnen we er iets van leren.’ Edino van Dorsten

‘Vijf jaar geleden sprak ik mijn broer voor het eerst in veertien jaar. Wij hebben letterlijk en figuurlijk aan twee verschillende kanten van ons gezin geleefd. Zijn boek is het ontbrekende puzzelstukje van ons familieverhaal.’ Israel van Dorsten. Auteur Wij waren, ik ben. Weg uit Ruinerwold

Een mooie auto stopt voor het huis van de zesjarige Marie in Oldham, Engeland, 1959. Haar vader zegt dat ze op vakantie gaat, maar in werkelijkheid wordt ze naar een kindertehuis in een klooster gestuurd dat wordt geleid door een sadistische en wrede non. Omdat haar familie het zich niet kan veroorloven om haar thuis te houden, moet ze daar vier lange jaren blijven.

In het kindertehuis begint een lange periode van fysieke en psychische mishandeling. Marie overleeft het, maar vertelt aan niemand wat haar is overkomen.

Jaren later start de politie een onderzoek naar de omstandigheden in het kindertehuis. Marie beseft dat het tijd is om eindelijk de waarheid over haar tijd in het kindertehuis uit de hel te vertellen…

Tressa Middleton schreef geschiedenis in Groot-Brittannië toen ze in 2006 op 12-jarige leeftijd de jongste moeder van Groot-Brittannië werd. Haar geval veroorzaakte een schok en verontwaardiging - maar de waarheid achter de krantenkoppen was veel triester dan iemand zich ooit had kunnen voorstellen.

Tressa werd geboren in een leven van armoede en verwaarlozing en moest snel opgroeien toen ze op vierjarige leeftijd werd opgenomen in een tehuis. Ze werd teruggestuurd naar de chaotische wereld van haar moeder, maar toen ze zeven jaar oud was, werd ze misbruikt door haar eigen broer en op 11-jarige leeftijd raakte ze zwanger van zijn kind.

Jarenlang bewaarde ze zijn duistere geheim in een poging haar familie bij elkaar te houden, totdat de waarheid haar volledig dreigde te vernietigen. In de jaren na de geboorte heeft Tressa meer pijn en chaos meegemaakt dan de meeste volwassenen in hun hele leven meemaken - maar toch is ze vandaag de dag een dappere, sterke en meelevende jonge vrouw.

Nu vertelt Tressa Middleton voor het eerst haar eigen schrijnende maar aangrijpende verhaal - een verhaal van hoop, vergeving en vooral liefde.

Lydia Hadjara is net vier jaar oud als ze voor het eerst in aanraking komt met de sekte van Raël. Het is Lydia’s moeder, een toegewijde aanhangster, die haar dochter laat kennismaken met wat de komende twintig jaar haar leven zal bepalen.

Als Lydia dertien jaar is, wordt ze verkracht door een van de leiders van de sekte, die beweert haar voor te bereiden op Raël. Later wordt ze de favoriet van de goeroe, wat betekent dat ze zijn slavin is en hem moet dienen en zich moet onderwerpen aan al zijn seksuele verlangens.

In het kleine Zwitserse dorpje waar de sekte een bolwerk heeft, leeft ze afgezonderd van de rest van de wereld. Op vijfentwintigjarige leeftijd slaagt ze er eindelijk in te vluchten. Haar leven is verwoest en ze is eenzaam en verloren … maar eindelijk vrij.

In de Netflix-documentaire serie 'Raël: The Alien Prophet' is het verhaal over deze internationale sekte ook te zien.

Het aangrijpende, waargebeurde verhaal van een jong meisje dat langzaam verstrikt raakt in het web van een loverboy

Merel is vijftien jaar als ze via een vriendinnetje de zesentwintigjarige Mike ontmoet. Vanaf het eerste moment is er een bepaalde aantrekkingskracht, en er ontstaat een bijzondere vriendschap. Als er thuis echter alleen maar ruzie is en de schoolresultaten van Merel steeds slechter worden, besluiten Merels moeder en stiefvader om haar in een internaat te plaatsen. De vriendschap tussen Mike en Merel wordt daardoor steeds hechter, en de twee worden verliefd. Merel is helemaal in de wolken door het geweldige gevoel dat Mike haar geeft. Eindelijk is er iemand die haar belangrijk vindt en van haar houdt…

En plotseling ben je van hem is het aangrijpende verslag van een meisje dat langzaam in de greep raakte van een loverboy. Merel heeft op tijd kunnen ontsnappen, en wil met dit boek anderen waarschuwen.

Merel van Groningen schreef dit boek onder pseudoniem. Tegenwoordig is ze gelukkig getrouwd. Na En plotseling ben je van hem schreef ze het vervolg: In mijn onschuld.

Nina werd veertien jaar ziek gemaakt door haar eigen moeder.

"Nina's gruwelijke relaas is een belangrijke waarschuwing aan het adres van de medische wereld." De Telegraaf.

"Je bent een verschrikkelijk kind, hoor je?" Ze stak haar tong uit en beet erop. Dat deed haar moeder altijd als ze krankzinnig werd.

Nina groeide op in een gezin met haar drie jaar oudere zus. Nina was een vrolijk kind, vol levenslust, maar ze werd veel thuis gehouden omdat ze volgens haar moeder vaak ziek was. Achter gesloten deuren werd Nina jarenlang op gruwelijke wijze ziek gemaakt. Nina's ouders spraken over euthanasie. "Een hond hadden we al lang laten afmaken", aldus haar vader.

"Een thriller over Münchhausen By Proxy Syndrome, een duister en vaak onbegrijpelijke vorm van kindermishandeling." A.N. Bosschaart, kinderarts en forensisch geneeskundige

"Wat een bijzonder verhaal. Ongelooflijk dat zoiets kan gebeuren." Catherine Keyl

Als haar ouders in de jaren negentig naar een bejaardentehuis vertrekken, stuit Mirjam Schwarz bij het opruimen van het ouderlijk huis op een grote hoeveelheid fotoalbums en documenten. Zo wordt ze geconfronteerd met datgene waar haar ouders thuis zelden over spraken. Via foto’s, brieven, een dagboek en andere documenten krijgt ze stap voor stap inzicht in het onthutsende verhaal van haar familie, van de Joodse gemeenschap in Winterswijk en met name van haar tante Thea Windmuller en Thea’s grote liefde, de Duits-Joodse vluchteling Wolfgang Maas.

Met Thea’s dagboek als rode draad verhaalt Ik hoop dat alles weer gewoon wordt van liefde onder een tragisch gesternte, en de ondergang van een florerende Joodse gemeenschap in een grensdorp met een grote NSB-aanhang.

Judith is alcoholist, snuift cocaïne, rookt crack en is moeder. Door haar mateloze gebruik en haar keuze voor gewelddadige mannen in haar leven komt ze in beeld bij Jeugdzorg. Ze heeft hulp nodig, maar om hulp vragen betekent onherroepelijk dat de ernst van haar verslaving aan het licht komt. Judiths grootste angst is dat haar kinderen uit huis worden geplaatst.

Dit is het waargebeurde verhaal van Judith Blok. Een verslag van een leven in sneltreinvaart langs de afgrond. Zo dicht op de huid, dat het eronder kruipt. Zo eerlijk, dat je weg wilt kijken. Maar ook zo grappig en hartverwarmend, dat je dat niet doet.

Een truecrimeverhaal dat leest als een thriller; en een scherp verslag van de kracht van manipulatie en de menselijke wil om te overleven

'Je hebt gelijk: het ís ongelooflijk. Mijn leven lijkt wel een film, je zou dit niet kunnen verzinnen. Maar er is iets wat ik je moet vertellen,' vertrouwde hij me toe terwijl hij over de tafel naar me toe leunde. 'Ik ben niet normaal.'

Carolyn Woods leidt een gelukkig leven in een rustig dorpje in de Cotswolds als er op een dag een aantrekkelijke vreemdeling op haar pad komt. Deze Mark Conway straalt zelfvertrouwen en mysterie uit, waardoor Carolyn zich direct tot hem aangetrokken voelt. Bovendien is hij een rijke Zwitserse bankier. Hij biedt Carolyn gezelschap en introduceert haar in een spannende, betoverende wereld vol glamour en avontuur. Maar is dit alles niet te mooi om waar te zijn?

Langzaam ontstaan er scheurtjes in Marks verhaal en komt Carolyn achter de afschuwelijke waarheid. Om te beginnen is zijn echte naam Mark Acklom en wordt hij gezocht door Interpol. En ten tweede heeft hij zijn geld beslist niet verdiend als Zwitserse bankier…

In de pers

'In haar boek onthult Woods hoe ze alles kwijtraakte, behalve de trouwjurk waarin ze met de "flirterige, charmante en grappige" Acklom zou trouwen.' Daily Mail

'Toen ze voor de charismatische Mark viel, kon Carolyn Woods niet vermoeden dat hij een van Engelands meest gezochte voortvluchtige criminelen was. Nu doet ze een boekje open.' The Times

'Carolyn Woods geeft een fascinerend kijkje in de psyche van een serieleugenaar.' The Sun

Bijna 11 lange jaren was Michelle Knight overgeleverd aan de genade van Ariel Castro, opgesloten in zijn huis in Cleveland, Ohio. Michelle Knight is één van de drie vrouwen die door Ariel Castro gevangen werden gehouden in zijn huis in Cleveland, en ze was zijn eerste slachtoffer. Michelle werd naar Castro's huis gelokt in augustus 2002 toen ze een jonge moeder van 21 jaar was. In april 2003 werd Castro's tweede slachtoffer, Amanda Berry, ontvoerd, net 17 jaar oud, en een jaar later ontvoerde hij Gina DeJesus, slechts 14 jaar oud.

Op 6 mei 2013 slaagden de drie vrouwen erin te ontsnappen uit het huis. Amanda Berry en Gina DeJesus werden snel herenigd met hun families, maar Michelle Knight weigerde haar moeder te ontmoeten. Gedurende de eerste vier maanden van haar vrijheid verbleef ze in een woning van de sociale dienst. Ze heeft haar zoon nog altijd niet gezien.

Het verhaal van de 3911 dagen die Michelle Knight doorbracht in Ariel Castro's huis is hartverscheurend, maar ook het verhaal van haar leven vóór de ontvoering is diepgaand aangrijpend. Haar opvoeding was verre van ideaal. Over het misbruik dat ze moest doorstaan in het huis van Castro zei ze: "Je kunt niet breken wat al gebroken is, je kunt het alleen maar sterker maken."

Jaimy Vanenburg deelde haar leven openhartig online. Ze was advocaat, moeder van Len en bovenal een levensgenieter. Vanaf haar jeugd leefde ze met een chronische longziekte, bronchiëctasiëen. Sinds de zwangerschap verslechterde haar gezondheid en daalde haar longfunctie naar een gevaarlijke 13 procent. Jaimy’s lichaam werd daarna flink op de proef gesteld: van een coma tot een dubbele longtransplantatie, hartstilstand en ook nog kanker. Maar elke keer krabbelde ze weer op – tot de finaleklap werd uitgedeeld. Onverwacht. Een maand voor ze overleed, maakte ze de opzet van wat haar boek, Ze passen perfect, zou gaan worden. Haar vriend Joep Scheepers besloot dat boek alsnog te schrijven, onder Jaimy’s motto: vergeet niet te leven.

© muziek 'Heel voorzichtig' Phillis Vanenburg

In de gevangenis schuilt achter elke celdeur een verhaal. Cipier Femke Brosens neemt je mee naar de Begijnenstraat in Antwerpen. Ze botst er op de donkere randen van onze samenleving, én op vormen van menselijkheid die daar onverwacht doorheen breken.

Waarom heeft elke sectie een eigen noodvoorraad confituur en smeken sommige gedetineerden om één klontje suiker? Wat betekent het om te werken in een arresthuis, een plek vol onzekerheid waar mensen wachten op een oordeel dat hun leven voorgoed kan veranderen? En hoe blijf je als jonge vrouw overeind op een overbevolkte mannenafdeling, waar geweld, verveling en uitzichtloosheid voortdurend door elkaar heen lopen?

Dagboek van een cipier is een meeslepend relaas dat je meteen naar binnen trekt, in een wereld die voor de meeste mensen achter slot en grendel blijft.

Renee Kelder was jarenlang verslaafd aan GHB, een drug die nog steeds aan populariteit wint

Herziene editie, met antwoorden op veelgestelde vragen van jongeren en ouders achter in het boek

Renee Kelder groeit op in een liefdevol, hoogopgeleid gezin. Ze kijken naar de VPRO, rijden een Volvo en wonen in een keurige buurt in Heemstede. Een gezin waarvan je niet verwacht dat de jongste dochter vanaf haar negentiende zwaar verslaafd raakt aan GHB. Zes jaar lang leidde Kelder een onwaarschijnlijk dubbelleven, want ondanks haar vernietigende levensstijl vol drank en drugs studeerde ze ondertussen braaf in vier jaar af, ging ze nog trouw naar haar museumclubje en werkte ze in de verslavingszorg – de perfecte dekmantel. Niemand had iets door. Parttime-junkie is het openhartige, spannende en ongelooflijke verhaal van een jonge vrouw die kon liegen als geen ander, maar die uiteindelijk vooral zichzelf voor de gek hield. Met dit boek sluit Renee Kelder haar dubbelleven en haar drugsverleden definitief af.

De pers over Parttime-junkie

'Dit boek kan velen aanspreken, tot nadenken stemmen, en bovendien laten meegaan in een spannend en stilistisch hoogstaand verhaal.' Herman Brusselmans

'In één ruk uitgelezen. Impressive. En goed geschreven.' Tijl Beckand, tv-presentator

'Parttime-junkie behoort tot de top 5 non-fictieliteratuur van het jaar.' Algemeen Dagblad

Ze houdt van winnen.

Van een wijntje.

Van haar familie.

En van zeggen wat ze denkt.

Estavana Polman groeide uit tot het gezicht van het Nederlandse handbal: wereldkampioen, publiekslieveling en mediapersoonlijkheid.

Maar achter de juichmomenten schuilt de druk van jarenlang presteren onder hoogspanning, moederschap en een lichaam dat steeds vaker aangeeft wat de prijs van topsport is.

In Gewoon Estavana volg je haar tijdens de laatste jaren van haar carrière: van Papendal tot de breuk met 'haar' Esbjerg en van Boekarest tot de vraag die steeds nadrukkelijker wordt - hoe lang nog?

Karien is moeder van negen kinderen. Als zij buitenshuis gaat werken groeit het besef dat de relatie met haar man niet gezond is. Ondanks een grote groep ingeschakelde professionals worden de problemen alleen maar groter, met een dramatische vechtscheiding en uithuisplaatsing van alle thuiswonende kinderen als gevolg.

Karien is niet blijven hangen in zelfmedelijden en ellende. In dit boek laat zij de lezer van binnenuit meevolgen in haar proces van bewustwording. Ze geeft een openhartige inkijk in haar worstelingen rondom de schuldvraag en het incasseren van tegenslagen. Ze laat zien wat ze geleerd heeft over narcisme, geweldloze communicatie en onbewuste patronen. Met dit boek benadrukt Karien dat er altijd een uitweg is, ook al is de shit nog zo diep. Aan hulpverleners wil ze uitleggen waarom hun bemoeienis vaak niet helpt en hoe het beter kan.

Een uniek kijkje in de werkdag van de moderne huisarts.

Ruim tien jaar geleden rondde Rutger Verhoeff zijn opleiding tot huisarts af. In de jaren die volgden werkte hij als waarnemend huisarts op verschillende plekken in het land en behandelde hij duizenden patiënten.

In dit boek geeft hij een inkijk in wat hij op een werkdag zoal meemaakt en vertelt hij over de momenten die op allerlei manieren een onvergetelijke indruk op hem hebben gemaakt. Het zijn emotionele, luchtige en soms geestige verhalen over bijvoorbeeld de groeiende rol van de huisarts in de terminale zorg en de verstrekkende invloed van een (corona)virus op zowel arts als patiënt, maar ook over de impact van Dokter Google, de normalisering van plastische chirurgie en speelgoedbootjes op onverwachte plekken…

Dit biografische werk is het aangrijpende en gruwelijke relaas van de traumatische jeugd van Marijo Bakker. Een jeugd die door haarzelf decennialang goed verborgen werd gehouden omdat deze te afschuwelijk was om er zelfs maar aan herinnerd te worden. Met behulp van aantekeningen en verhalen heeft schrijfster Lineke Breukel een reconstructie gemaakt van al de gruwelijkheden die Marijo vanaf haar negende heeft moeten doormaken. Jarenlang werd zij misbruikt door zowel haar vader als haar broer en na verloop van tijd zelfs verkocht aan ieder die haar maar misbruiken wilde.

Met dit boek hoopt Marijo niet alleen weer een stap verder te komen in de verwerking van haar schokkende jeugd, maar tevens lotgenoten op te roepen het zwijgen te doorbreken.