Toplijst: Waargebeurde verhalen

Coleen Greenwood gelooft dat haar grote liefde, James, een gescheiden, barmhartige, heldhaftige brandweerman is. Maar na hun verloving en de bevalling van hun onverwachte baby komt ze erachter dat alles aan James nep is. Zo ook zijn twee dochters, kankerdiagnose en sterilisatie. De man van wie Coleen houdt, bestaat helemaal niet. Hij is niet eens echt brandweerman, hoewel hij in brandweerpak en naar rook stinkend thuiskomt.

Zijn echte naam is Greg. Hij is getrouwd, heeft drie zonen en zijn gezin woont in een naburige stad.

Wat begint als een ogenschijnlijk perfect liefdesverhaal, verandert in een nachtmerrie vol manipulatie en bedrog. Dit is het waargebeurde verhaal van een vrouw die gevangen raakt in een web van controle en narcistische mishandeling − en haar weg naar herstel en gerechtigheid.

Als haar ouders in de jaren negentig naar een bejaardentehuis vertrekken, stuit Mirjam Schwarz bij het opruimen van het ouderlijk huis op een grote hoeveelheid fotoalbums en documenten. Zo wordt ze geconfronteerd met datgene waar haar ouders thuis zelden over spraken. Via foto’s, brieven, een dagboek en andere documenten krijgt ze stap voor stap inzicht in het onthutsende verhaal van haar familie, van de Joodse gemeenschap in Winterswijk en met name van haar tante Thea Windmuller en Thea’s grote liefde, de Duits-Joodse vluchteling Wolfgang Maas.

Met Thea’s dagboek als rode draad verhaalt Ik hoop dat alles weer gewoon wordt van liefde onder een tragisch gesternte, en de ondergang van een florerende Joodse gemeenschap in een grensdorp met een grote NSB-aanhang.

Want weet je wat het is, As?

Over tien jaar haal ik nog een ouwe koe uit de sloot.

Astrid Holleeder leeft al jaren ondergedoken. Ze getuigde tegen haar broer Willem Holleeder en leeft sindsdien met de voortdurende dreiging van zijn wraak. In Wie praat, die gaat vertelt Astrid over haar leven in de schaduw van angst. Ze beschrijft de dagelijkse routines die nodig zijn om te overleven, de constante waakzaamheid, de voortdurende zorgen om haar familie, het gebrek aan steun en bescherming vanuit de overheid en de onmogelijkheid om een normaal leven te leiden.

‘Zodra ik wakker word in wéér een ander huis, sta ik op met zijn wraak.’

Astrid neemt de lezer mee in haar innerlijke strijd: de emotionele tol van haar getuigenis, haar worsteling met schuldgevoelens en de vrees om Miljuschka, Rich en Francis te verliezen. Ze deelt openhartig haar gedachten en gevoelens, waardoor de lezer een intieme blik krijgt op de impact van haar keuzes.

Wie praat, die gaat is een aangrijpend verhaal over de kracht van familiebanden, de destructieve macht van wraak en de moed om te overleven in de meest extreme omstandigheden.

Nadine leeft zoals vele andere jonge meiden, dynamisch en bruisend. Op haar zeventiende krijgt ze vlinders in haar buik, ze wordt verliefd op Gerold. Hun relatie ontwikkelt zich, ze beleven mooie momenten samen. Maar er komen geleidelijk ook donkere wolken, de ideeën over wat een goede relatie is, lopen steeds meer uiteen en na bijna drie jaar maakt Nadine het uit. Gerold accepteert dat niet en blijft contact zoeken. Ondanks dat Nadine steeds weer zegt dat niet te willen, weet hij haar toch nog één keer naar zijn huis te lokken. Dat blijkt een fatale afspraak; met talloze messteken maakt hij op een gruwelijke manier een eind aan haar leven in december 2006.

De moordenaar wordt al snel gepakt en veroordeeld tot 12 jaar gevangenisstraf en TBS. In 2009 stuurt hij een brief naar de familie, verontschuldigt zich en vraagt om een interview.

Nadine's moeder Wanda schreef een aangrijpend levensverhaal, van de zwangerschap in 1987 tot dat fatale moment bijna 20 jaar later. Dan volgen de reconstructie, de rechtszaak en de veroordeling. In deze herziene 16e editie van het boek is de brief van de moordenaar opgenomen en vertellen moeder Wanda, vader Jacques en zus Jacqueline wat er met hen is gebeurd sinds die brief.

Wanda Beemsterboer-Avenarius schreef twee boeken over de moord op haar dochter: 'Mam, ik bel je zo terug' en 'Mijn dochter is vermoord'. De boeken dienen als ode aan Nadine, maar kunnen ook andere jonge meiden in een gewelddadige relatie helpen.

De ouders en zus van Nadine richtten in 2007 de Nadine Stichting op tegen zinloos geweld en voor het bevorderen van dierenwelzijn.

‘Sanneke, we hebben je moeder gevonden …’

Ik bevries, terwijl hij een korte pauze neemt en zijn zin afmaakt.

‘… in de kofferbak van je vader, die is aangehouden op de snelweg naar Duitsland.’

In 2006 is Marga Langendoen twee maanden lang vermist, voordat blijkt dat ze is omgebracht door haar echtgenoot. Heel Nederland is in de ban van wat ineens ‘de Udense Kofferbakmoord’ heet.

Iedereen lijkt zich te storten op dochter Sanneke (21), kind van zowel de dader als het slachtoffer. Maar die heeft wel wat anders aan haar hoofd dan uithuilen in de media: ze is in éen klap beide ouders kwijt, moet duizend praktische zaken regelen en vooral proberen overeind te blijven en door te gaan met haar eigen leven.

Na zeventien jaar vertelt Sanneke in dit boek voor het eerst openlijk en tot in detail over de bizarre maanden van de vermissing, de rechtszaken daarna en haar eigen leven zoals ze dat weer opbouwde, zonder moeder en met een vader in de gevangenis. Bij alle obstakels die ze tegenkomt, houdt Sannekes levensfilosofie haar op de been: je hebt altijd een keuze.

'Dit gebeurt alleen in films' is het verhaal van een jonge vrouw die vecht om te bewijzen dat ze veel méér is dan het dubbele slachtoffer van een ongelooflijke misdaad. Een verhaal dat soms gruwelijk, soms aangrijpend en soms gek genoeg zelfs grappig is.

Band of Brothers vertelt het persoonlijke verhaal van de soldaten van de bijzondere eenheid – Easy Company – die in de Tweede Wereldoorlog altijd en overal de gevaarlijkste opdrachten kreeg toebedeeld. Het authentieke verhaal is gebaseerd op urenlange interviews met de weinige overlevenden van Easy Company, aangevuld met brieven en dagboeknotities van de soldaten zelf.

Stephen E. Ambrose luisterde, noteerde en vergeleek alle verhalen met elkaar en schilderde uiteindelijk een haarscherp en aangrijpend beeld van het leven en de lotgevallen van deze Amerikaanse helden, in hun eigen woorden.

Dertien jaar lang verborgen Steve's ouders hem in de kelder. De wereld van de kleine jongen was beperkt tot een verduisterde kamer met alleen een bed en een tafel. Hij kreeg nauwelijks te eten en werd geslagen.

Steve bracht zijn dagen door met fantaseren over monsters in denkbeeldige werelden. Dit hielp hem om de fysieke pijn en de psychologische martelingen die zijn brute vader hem aandeed te verdragen. Met uitzondering van een paar uitstapjes naar het ziekenhuis bleef Steve in zijn keldergevangenis in het ouderlijk huis, waar hem het daglicht, zijn jeugd, scholing en alle menselijk contact werd ontnomen - tot hij een tiener werd.

Uiteindelijk wist hij te ontsnappen, maar daarna werd hij het slachtoffer van seksueel misbruik op twee plaatsen die beide behoren tot de ergste gevallen van institutioneel misbruik die in Engeland aan het licht zijn gekomen: Aston Hall en St William's Catholic School.

De jongen in de kelder is een aangrijpend waargebeurd verhaal over wreedheid en misbruik, en over de kracht van een mens om te overleven.

Triggerwarning: Dit luisterboek bevat beschrijvingen van seksueel geweld, misbruik en mishandeling.

Sabine Dardenne is twaalf jaar oud als ze door Marc Dutroux en zijn handlanger van haar fiets wordt gesleurd, in een busje wordt gedrogeerd en naar een onbekend huis wordt gebracht. Wat Sabine daar moet ondergaan is vreselijk. Zij moet zich uitkleden, Dutroux doet haar een ketting om de hals en bindt haar daarmee aan een bed. Na een paar dagen wordt Sabine naar een kelder overgebracht, waar ze in de tijd die volgt steeds weer wordt lastiggevallen door Dutroux.

Aan het eind van haar gevangenschap krijgt ze gezelschap van Laetitia Delhez en enkele dagen later worden de meisjes door de politie bevrijd.

'Ik was twaalf en fietste naar school' is een buitengewone getuigenis van een jonge vrouw die tachtig dagen doorbracht in gevangenschap voordat zij van de dood werd gered. Sabine Dardenne schreef dit boek opdat de stem van de slachtoffers eindelijk gehoord zal worden en de fascinatie voor dit soort monsters voor altijd zal verdwijnen.

'Ik ben een van de weinigen die het geluk hebben gehad te ontsnappen aan een dergelijke moordenaar. Het vertellen van dit verhaal is voor mij een noodzaak en als ik al de moed heb om deze hellegang te reconstrueren, dan is het vooral opdat rechters geen pedofielen meer vrijlaten halverwege hun gevangenisstraf wegens 'goed gedrag', en zonder enige waarschuwing.

NRC Handelsblad: "Een hartverscheurender boek dan 'Ik was twaalf en fietste naar school' van Sabine Dardenne is niet gemakkelijk te bedenken of het zou het 'Het achterhuis' van Anne Frank moeten zijn."

Judith is alcoholist, snuift cocaïne, rookt crack en is moeder. Door haar mateloze gebruik en haar keuze voor gewelddadige mannen in haar leven komt ze in beeld bij Jeugdzorg. Ze heeft hulp nodig, maar om hulp vragen betekent onherroepelijk dat de ernst van haar verslaving aan het licht komt. Judiths grootste angst is dat haar kinderen uit huis worden geplaatst.

Dit is het waargebeurde verhaal van Judith Blok. Een verslag van een leven in sneltreinvaart langs de afgrond. Zo dicht op de huid, dat het eronder kruipt. Zo eerlijk, dat je weg wilt kijken. Maar ook zo grappig en hartverwarmend, dat je dat niet doet.

Op zaterdag 4 mei 2019 fietste Julie Van Espen (23) van haar woonplaats Schilde naar Antwerpen, op weg naar een gezellige avond met haar vriendinnen. Ze kwam nooit aan op haar bestemming, omdat een ontspoord individu haar pad kruiste. Na haar verdwijning zochten haar ouders, familie en vrienden wanhopig maar in grote verbondenheid de wijde omgeving af. Twee dagen later, op maandag 6 mei, moesten ze het noodlot onder ogen zien. Julies levenloze lichaam werd aangetroffen in het Albertkanaal.

In samenwerking met Julies moeder Kaat schreef Diane Broeckhoven het levensverhaal van de jonge studente neer, aangevuld met getuigenissen van familieleden en vrienden. Iedereen die Julie ontmoette of haar kende, werd meegesleept door haar levenslust en haar positieve uitstraling. Hoe jong ze ook was toen ze stierf, ze heeft het leven voluit geleefd en beleefd.

'Julie wilde van de wereld een betere plek maken,' zeggen haar ouders. 'In haar naam blijven wij dat ook hoopvol proberen.'

De opbrengst van dit boek gaat naar PUNT.vzw, een advies- en informatiecentrum voor seksueel grensoverschrijdend gedrag.

In de jaren vijftig en zestig vielen talloze vrouwen uit door 'overspannenheid'. Ze waren moe en hadden vage klachten. Het medicijn: rusten in een herstellingsoord. Wat gebeurde er daar? Wat was er met deze vrouwen aan de hand?

Meesterverteller Suzanna Jansen las hun brieven en sprak met hun kinderen. Ze hoorde hoe jonge meisjes van school werden gehaald om de taken van hun moeder over te nemen, en hoe sommige kinderen zelfs naar een internaat moesten. 'Mijn moeder kwam veel slechter uit dat herstellingsoord dan dat ze erin ging,' vertelt een van hen.

Vanuit het persoonlijke verhaal van haar eigen moeder maakt Jansen een begin met het optekenen van deze vergeten historie als Essay voor de Maand van de geschiedenis.

Lydia Hadjara is net vier jaar oud als ze voor het eerst in aanraking komt met de sekte van Raël. Het is Lydia’s moeder, een toegewijde aanhangster, die haar dochter laat kennismaken met wat de komende twintig jaar haar leven zal bepalen.

Als Lydia dertien jaar is, wordt ze verkracht door een van de leiders van de sekte, die beweert haar voor te bereiden op Raël. Later wordt ze de favoriet van de goeroe, wat betekent dat ze zijn slavin is en hem moet dienen en zich moet onderwerpen aan al zijn seksuele verlangens.

In het kleine Zwitserse dorpje waar de sekte een bolwerk heeft, leeft ze afgezonderd van de rest van de wereld. Op vijfentwintigjarige leeftijd slaagt ze er eindelijk in te vluchten. Haar leven is verwoest en ze is eenzaam en verloren … maar eindelijk vrij.

In de Netflix-documentaire serie 'Raël: The Alien Prophet' is het verhaal over deze internationale sekte ook te zien.

In 2019 werd een verborgen gezin ontdekt in Ruinerwold. De kinderen in het gezin leefden jarenlang afgesloten van de buitenwereld – op drie na. Edino ging dagelijks naar school, terwijl hij thuis onderdeel was van een gesloten systeem vol indoctrinatie. Mijn naam is Edino is een verhaal over opgroeien in twee werkelijkheden, over een maatschappij die toekijkt en niet ingrijpt, en over trauma’s die zich herhalen, ook als je vrij bent.

‘Mensen denken dat ze ons verhaal kennen, maar het beeld dat ze hebben is onvolledig. Ik vind het belangrijk om alles te vertellen, alleen dan kunnen we er iets van leren.’ Edino van Dorsten

‘Vijf jaar geleden sprak ik mijn broer voor het eerst in veertien jaar. Wij hebben letterlijk en figuurlijk aan twee verschillende kanten van ons gezin geleefd. Zijn boek is het ontbrekende puzzelstukje van ons familieverhaal.’ Israel van Dorsten. Auteur Wij waren, ik ben. Weg uit Ruinerwold

Inspirerend levensverhaal:

Als Joyce zeventien is, zegt een arts tegen haar dat ze niet van waarde zal zijn voor de maatschappij. Hij suggereert dat ze maar een taal moet gaan leren. ‘Dan kun je misschien een keer een boek vertalen.’ Meer zit er voor haar niet in, is zijn boodschap. Joyce weet op dat moment net dat ze lijdt aan het zeer zeldzame Ushersyndroom, dat ervoor zorgt dat ze steeds slechter gaat horen en zien en rond haar veertigste doof en blind zal zijn.

De diagnose maakt dat ze haast heeft: ze wil alles zien, alles doen, alles leren, alles meemaken voordat haar wereld definitief donker en stil wordt. Ze is in voortdurend gevecht met haar ziekte, wanhopig op zoek naar een manier om er blij mee te zijn – tot ze inziet dat dat een strijd is die ze nooit kan winnen.

Dan begint ze ervan overtuigd te raken dat ze de wereld iets te vertellen heeft. Dat ze straks niet meer kan horen of zien, hoeft niet te betekenen dat ze ook zal zwijgen. Nu is ze getrouwd, moeder van twee kinderen, ondernemer en veelgevraagd spreker. Ze kan de invallende duisternis en de stilte niet tegenhouden, maar haar verhaal wel gebruiken om anderen te inspireren en beter te leren omgaan met veranderingen. En nee, ze heeft nooit een boek vertaald. Ze heeft er wel een geschreven. En wát voor een.

Het aangrijpende, waargebeurde verhaal van een jong meisje dat langzaam verstrikt raakt in het web van een loverboy

Merel is vijftien jaar als ze via een vriendinnetje de zesentwintigjarige Mike ontmoet. Vanaf het eerste moment is er een bepaalde aantrekkingskracht, en er ontstaat een bijzondere vriendschap. Als er thuis echter alleen maar ruzie is en de schoolresultaten van Merel steeds slechter worden, besluiten Merels moeder en stiefvader om haar in een internaat te plaatsen. De vriendschap tussen Mike en Merel wordt daardoor steeds hechter, en de twee worden verliefd. Merel is helemaal in de wolken door het geweldige gevoel dat Mike haar geeft. Eindelijk is er iemand die haar belangrijk vindt en van haar houdt…

En plotseling ben je van hem is het aangrijpende verslag van een meisje dat langzaam in de greep raakte van een loverboy. Merel heeft op tijd kunnen ontsnappen, en wil met dit boek anderen waarschuwen.

Merel van Groningen schreef dit boek onder pseudoniem. Tegenwoordig is ze gelukkig getrouwd. Na En plotseling ben je van hem schreef ze het vervolg: In mijn onschuld.

Op zaterdag 4 mei 2019 fietste Julie Van Espen (23) van haar woonplaats Schilde naar Antwerpen, op weg naar een gezellige avond met haar vriendinnen. Ze kwam nooit aan op haar bestemming, omdat een ontspoord individu haar pad kruiste. Na haar verdwijning zochten haar ouders, familie en vrienden wanhopig maar in grote verbondenheid de wijde omgeving af. Twee dagen later, op maandag 6 mei, moesten ze het noodlot onder ogen zien. Julies levenloze lichaam werd aangetroffen in het Albertkanaal.

In samenwerking met Julies moeder Kaat schreef Diane Broeckhoven het levensverhaal van de jonge studente neer, aangevuld met getuigenissen van familieleden en vrienden. Iedereen die Julie ontmoette of haar kende, werd meegesleept door haar levenslust en haar positieve uitstraling. Hoe jong ze ook was toen ze stierf, ze heeft het leven voluit geleefd en beleefd. 'Julie wilde van de wereld een betere plek maken,' zeggen haar ouders. 'In haar naam blijven wij dat ook hoopvol proberen.'

De opbrengst van dit boek gaat naar PUNT.vzw, een advies- en informatiecentrum voor seksueel grensoverschrijdend gedrag.

Gevangen in het blikveld van duizend ogen, dat is hoe Karin Bloemen opgroeide. In Mijn ware verhaal vertelt ze voor het eerst het aangrijpende verhaal van haar jeugd, die getekend is door misbruik en angst. Haarscherp brengt ze in beeld wat het met een jong meisje doet als de personen die je moeten beschermen het op je hebben voorzien.

Ze beschrijft echter ook hoe ze ondanks deze traumatische ervaringen de vrouw is geworden die ze nu is: sterk, liefdevol, succesvol, open voor iedereen en voor niemand bang.

Mijn ware verhaal is een hartverscheurende ode aan het leven. Een boek dat je niet loslaat.

Een mooie auto stopt voor het huis van de zesjarige Marie in Oldham, Engeland, 1959. Haar vader zegt dat ze op vakantie gaat, maar in werkelijkheid wordt ze naar een kindertehuis in een klooster gestuurd dat wordt geleid door een sadistische en wrede non. Omdat haar familie het zich niet kan veroorloven om haar thuis te houden, moet ze daar vier lange jaren blijven.

In het kindertehuis begint een lange periode van fysieke en psychische mishandeling. Marie overleeft het, maar vertelt aan niemand wat haar is overkomen.

Jaren later start de politie een onderzoek naar de omstandigheden in het kindertehuis. Marie beseft dat het tijd is om eindelijk de waarheid over haar tijd in het kindertehuis uit de hel te vertellen…

Peter erfde het oorlogsdagboek van zijn grootvader Cel, die van 1942 tot 1945 als dwangarbeider in nazi-Duitsland verbleef. Cel maakte bombardementen mee, ontsnapte enkele keren nipt aan de dood en nam de grote gebeurtenissen van de geschiedenis waar, van collaboratie en verzet tot de laatste dagen van de concentratiekampen.

Tijdens de lockdown van 2020, toen iedereen gedwongen thuisbleef, las Peter voor het eerst het dagboek in het huis waar hij als kind met zijn ouders en grootouders woonde. Herinneringen komen als een caleidoscoop een voor een voor het voetlicht en nemen nieuwe vormen aan.

Tressa Middleton schreef geschiedenis in Groot-Brittannië toen ze in 2006 op 12-jarige leeftijd de jongste moeder van Groot-Brittannië werd. Haar geval veroorzaakte een schok en verontwaardiging - maar de waarheid achter de krantenkoppen was veel triester dan iemand zich ooit had kunnen voorstellen.

Tressa werd geboren in een leven van armoede en verwaarlozing en moest snel opgroeien toen ze op vierjarige leeftijd werd opgenomen in een tehuis. Ze werd teruggestuurd naar de chaotische wereld van haar moeder, maar toen ze zeven jaar oud was, werd ze misbruikt door haar eigen broer en op 11-jarige leeftijd raakte ze zwanger van zijn kind.

Jarenlang bewaarde ze zijn duistere geheim in een poging haar familie bij elkaar te houden, totdat de waarheid haar volledig dreigde te vernietigen. In de jaren na de geboorte heeft Tressa meer pijn en chaos meegemaakt dan de meeste volwassenen in hun hele leven meemaken - maar toch is ze vandaag de dag een dappere, sterke en meelevende jonge vrouw.

Nu vertelt Tressa Middleton voor het eerst haar eigen schrijnende maar aangrijpende verhaal - een verhaal van hoop, vergeving en vooral liefde.