Toplijst: Waargebeurde verhalen

Jaimy Vanenburg deelde haar leven openhartig online. Ze was advocaat, moeder van Len en bovenal een levensgenieter. Vanaf haar jeugd leefde ze met een chronische longziekte, bronchiëctasiëen. Sinds de zwangerschap verslechterde haar gezondheid en daalde haar longfunctie naar een gevaarlijke 13 procent. Jaimy’s lichaam werd daarna flink op de proef gesteld: van een coma tot een dubbele longtransplantatie, hartstilstand en ook nog kanker. Maar elke keer krabbelde ze weer op – tot de finaleklap werd uitgedeeld. Onverwacht. Een maand voor ze overleed, maakte ze de opzet van wat haar boek, Ze passen perfect, zou gaan worden. Haar vriend Joep Scheepers besloot dat boek alsnog te schrijven, onder Jaimy’s motto: vergeet niet te leven.

© muziek 'Heel voorzichtig' Phillis Vanenburg

Een mooie auto stopt voor het huis van de zesjarige Marie in Oldham, Engeland, 1959. Haar vader zegt dat ze op vakantie gaat, maar in werkelijkheid wordt ze naar een kindertehuis in een klooster gestuurd dat wordt geleid door een sadistische en wrede non. Omdat haar familie het zich niet kan veroorloven om haar thuis te houden, moet ze daar vier lange jaren blijven.

In het kindertehuis begint een lange periode van fysieke en psychische mishandeling. Marie overleeft het, maar vertelt aan niemand wat haar is overkomen.

Jaren later start de politie een onderzoek naar de omstandigheden in het kindertehuis. Marie beseft dat het tijd is om eindelijk de waarheid over haar tijd in het kindertehuis uit de hel te vertellen…

Want weet je wat het is, As?

Over tien jaar haal ik nog een ouwe koe uit de sloot.

Astrid Holleeder leeft al jaren ondergedoken. Ze getuigde tegen haar broer Willem Holleeder en leeft sindsdien met de voortdurende dreiging van zijn wraak. In Wie praat, die gaat vertelt Astrid over haar leven in de schaduw van angst. Ze beschrijft de dagelijkse routines die nodig zijn om te overleven, de constante waakzaamheid, de voortdurende zorgen om haar familie, het gebrek aan steun en bescherming vanuit de overheid en de onmogelijkheid om een normaal leven te leiden.

‘Zodra ik wakker word in wéér een ander huis, sta ik op met zijn wraak.’

Astrid neemt de lezer mee in haar innerlijke strijd: de emotionele tol van haar getuigenis, haar worsteling met schuldgevoelens en de vrees om Miljuschka, Rich en Francis te verliezen. Ze deelt openhartig haar gedachten en gevoelens, waardoor de lezer een intieme blik krijgt op de impact van haar keuzes.

Wie praat, die gaat is een aangrijpend verhaal over de kracht van familiebanden, de destructieve macht van wraak en de moed om te overleven in de meest extreme omstandigheden.

In 2019 werd een verborgen gezin ontdekt in Ruinerwold. De kinderen in het gezin leefden jarenlang afgesloten van de buitenwereld – op drie na. Edino ging dagelijks naar school, terwijl hij thuis onderdeel was van een gesloten systeem vol indoctrinatie. Mijn naam is Edino is een verhaal over opgroeien in twee werkelijkheden, over een maatschappij die toekijkt en niet ingrijpt, en over trauma’s die zich herhalen, ook als je vrij bent.

‘Mensen denken dat ze ons verhaal kennen, maar het beeld dat ze hebben is onvolledig. Ik vind het belangrijk om alles te vertellen, alleen dan kunnen we er iets van leren.’ Edino van Dorsten

‘Vijf jaar geleden sprak ik mijn broer voor het eerst in veertien jaar. Wij hebben letterlijk en figuurlijk aan twee verschillende kanten van ons gezin geleefd. Zijn boek is het ontbrekende puzzelstukje van ons familieverhaal.’ Israel van Dorsten. Auteur Wij waren, ik ben. Weg uit Ruinerwold

Voor klinisch en forensisch patholoog Frank van de Goot hebben de doden zelden geheimen. Hoe mysterieus een doodsoorzaak ook is en wat betrokkenen of derden soms beweren, Van de Goot stopt niet met zijn onderzoek totdat hij de waarheid weet te achterhalen. Zo onderzocht hij de balkonval van de achtjarige Sharleyne Remouchamps, zocht hij al meerdere keren in de bergen van Oostenrijk naar Rida Zoundri en gaf hij een second opinion in de zaak Ivana Smit, het Nederlandse model dat in Maleisië om het leven kwam.

Het zijn enkele van de honderden cases waaraan Frank van de Goot heeft gewerkt. In Post mortem trekt een schat aan opzienbarende en geruchtmakende zaken voorbij. Open, eerlijk, maar ook vol passie en humor, verhaalt Van de Goot over zijn dagelijkse praktijk en wat die ons leert over het leven en de dood.

Het vervolg op de bestseller En plotseling ben je van hem van Merel van Groningen

Na een nare periode keerde Merel van Groningen op haar vijftiende terug naar het internaat waar zij eerder had gewoond. Ze was een getraumatiseerde tiener die zich alleen voelde en wanhopig op zoek was naar liefde. Die vond ze bij haar mentor. Hij gaf haar het gevoel dat ze mooi en bijzonder was, en dat ze op z'n minst bij hem een heel speciaal plaatsje in zijn hart had. Zo wist hij haar te verleiden tot een geheime relatie.

Pas toen bleek dat Merel bepaald niet zijn enige liefje was, begreep ze dat hij misbruik had gemaakt van haar vertrouwen. Hij had meer dan wie ook beter moeten weten, en daarom werd hij op staande voet ontslagen. Merel moest verder leven met een gebroken hart. Dit is haar eigen verhaal.

In haar eigen woorden ,met een klare stem, beschrijft Truusje van Zanten hoe ze viel voor de verkeerde man, hoe zij en haar kinderen slachtoffer werden van huiselijk geweld en hoe ze zich ontworstelde aan zijn greep.

In dit verhaal spaart ze zichzelf niet, noch de instanties, waarmee ze de strijd aan bindt, voor eigen welzijn, maar vooral en bovenal voor dat van haar kinderen.

Hier en daar vindt ze gehoor, maar ook veel onbegrip. Er worden obstakels overwonnen. Beetje bij beetje lost ze al haar schulden af, maar de dreiging van haar gewelddadige man hangt als een donkere wolk boven het verhaal. De uitkomst is onzeker. Hoe zullen haar kinderen zich ontwikkelen?

Truusje schreef dit verhaal om het te kunnen delen met de wereld en vooral met alle andere slachtoffers van huiselijk geweld, die veel wijze lessen zullen leren uit dit boek, maar ook om de vele instanties, die zich met haar 'zaak' bezig hielden, een spiegel voor te houden. Het boek is geen aan klacht, maar een verslag, wat pijn doet en hoop biedt. En het leest als een trein.

Broeder Joep vertelt eerlijke, ontroerende en grappige verhalen uit de ouderenzorg

Joep van Poorten werkt als verzorgende in een verpleeghuis in Eindhoven, met (veelal) bewoners met dementie. Op Instagram en TikTok laat hij zien dat de zorg veel meer is dan alleen maar billen wassen. En dat slaat dankzij zijn humor, likeability en gouden (zorg)hart enorm aan.

In dit boek neemt Joep de lezer mee de afdeling op en zijn leven in. Kijk mee over zijn schouder en ontdek hoe bijzonder, aangrijpend en soms zwaar, maar ook leuk en grappig werken in de zorg kan zijn.

Ineens gaat de bel van Leny. Wanneer ik bijna bij haar kamer ben, hoor ik haar al gillen: 'Zuster, zuster!' Ik stap naar binnen, en zeg: 'Hi Leny, wat is er aan de hand?' Ze is helemaal in paniek, wijst naar een donkere hoek van de kamer en roept: 'Daar, daar staat een man! Stuur hem weg!' Wat zeg je dan? 'Nee Leny, kan ik niet doen, zoek het maar uit'? Natuurlijk niet. Met opgeheven hoofd en grote passen loop ik naar de hoek. Ik probeer zo stoer mogelijk te klinken, maar m'n stem slaat een beetje over als ik tegen de antieke staande lamp zeg: 'Meneer, wij zijn gesloten! Ik wil u vriendelijk verzoeken om het pand te verlaten!' Als ik terugloop zeg ik tegen Leny: 'Die komt niet meer terug, hoor.'

Joep van Poorten werkt als verzorgende IG (individuele gezondheidszorg) op een psychogeriatrische afdeling van een verpleeghuis in Eindhoven. Op deze afdeling wonen mensen met een psychische stoornis die verband houdt met ouderdom, zoals (veelal) dementie. Hij is bekend van TikTok en Instagram, waar hij video's post over zijn belevenissen op zijn werk. In 2023 werd hij verkozen tot Opinieleider in de Zorg.

Judith is alcoholist, snuift cocaïne, rookt crack en is moeder. Door haar mateloze gebruik en haar keuze voor gewelddadige mannen in haar leven komt ze in beeld bij Jeugdzorg. Ze heeft hulp nodig, maar om hulp vragen betekent onherroepelijk dat de ernst van haar verslaving aan het licht komt. Judiths grootste angst is dat haar kinderen uit huis worden geplaatst.

Dit is het waargebeurde verhaal van Judith Blok. Een verslag van een leven in sneltreinvaart langs de afgrond. Zo dicht op de huid, dat het eronder kruipt. Zo eerlijk, dat je weg wilt kijken. Maar ook zo grappig en hartverwarmend, dat je dat niet doet.

Een ijzingwekkende true crime-klassieker over Ted Bundy, een van de meest angstaanjagende seriemoordenaars aller tijden

In 1971 raakt Ann Rule tijdens haar werk bij een telefonische crisisdienst bevriend met een jonge, charismatische collega: Ted Bundy. Zij is niet de enige die onder de indruk is. Bundy is knap, charmant, studeert rechten en is betrokken bij de Republikeinse Partij. Kortom, een jongeman voor wie de toekomst alleen maar succes kan brengen, zo lijkt het.

Drie jaar later verdwijnen in korte tijd acht jonge vrouwen en Ann Rule – die inmiddels misdaadjournalist is geworden – schrijft een boek over de moorden. Ze verdiept zich in de zaak maar heeft nog geen idee dat de 'Ted' die de politie zoekt, haar goede vriend is. Terwijl ze materiaal voor haar boek verzamelt en rechercheurs en andere professionals spreekt, komt ze stapje voor stapje tot het besef dat Ted Bundy niet is wie hij lijkt te zijn.

In de pers

'De meest tot de verbeelding sprekende seriemoordenaar in de moderne Amerikaanse geschiedenis. Ann Rule's buitengewone verhaal is zowel huiveringwekkend als dramatisch, en zo angstaanjagend als een slaapkamerraam dat midden in de nacht wordt ingeslagen.' The New York Times

'Een verpletterend verhaal waar zorgvuldig onderzoek aan vooraf is gegaan. Rule schrijft met veel inlevingsvermogen, maar ook met professionele objectiviteit.' The Seattle Times

'Zo meeslepend dat ik vergat uit te stappen bij mijn treinstation.' The New York Times Book Review

“Word je afgeluisterd?” Carola staart naar de woorden op het notitieblok van de maatschappelijk werker. Al zo lang ze zich kan herinneren wordt ze door haar partner in de gaten gehouden.

Van de jongen van haar dromen is Magnus langzaam veranderd in een controlerende dictator. In huis zijn er camera's geïnstalleerd. Op haar telefoon staat een app die hem volledige toegang geeft. In het onwaarschijnlijke geval dat ze een vriend(in) ontmoet, moet ze verslag uitbrengen. Wat hebben ze gedaan? Hebben ze het over hém gehad? Om ervoor te zorgen dat ze hem niet zal verlaten, heeft hij haar de voogdij over de kinderen aan hem laten overdragen.

Wanneer ze niet instemt met seks, mishandelt hij haar. En ze vermoedt dat hij - toen ze geblinddoekt was - zelfs haar lichaam heeft verkocht. Tien jaar lang is ze aan hem overgeleverd geweest, maar nu is ze hier om hulp te zoeken.

'Ik was zijn bezit' is een waargebeurd verhaal over wat zich afspeelde in een ogenschijnlijk normaal gezin in een klein stadje in Zweden. Het is een verhaal over controle, vrouwenhaat en hoe men er uiteindelijk los van kan komen.

Carola Jonsson (geboren in 1983) won in 2022 de rechtszaak tegen Magnus, die haar jarenlang misbruikte. Hij werd veroordeeld tot meerdere jaren gevangenisstraf.

Nadine leeft zoals vele andere jonge meiden, dynamisch en bruisend. Op haar zeventiende krijgt ze vlinders in haar buik, ze wordt verliefd op Gerold. Hun relatie ontwikkelt zich, ze beleven mooie momenten samen. Maar er komen geleidelijk ook donkere wolken, de ideeën over wat een goede relatie is, lopen steeds meer uiteen en na bijna drie jaar maakt Nadine het uit. Gerold accepteert dat niet en blijft contact zoeken. Ondanks dat Nadine steeds weer zegt dat niet te willen, weet hij haar toch nog één keer naar zijn huis te lokken. Dat blijkt een fatale afspraak; met talloze messteken maakt hij op een gruwelijke manier een eind aan haar leven in december 2006.

De moordenaar wordt al snel gepakt en veroordeeld tot 12 jaar gevangenisstraf en TBS. In 2009 stuurt hij een brief naar de familie, verontschuldigt zich en vraagt om een interview.

Nadine's moeder Wanda schreef een aangrijpend levensverhaal, van de zwangerschap in 1987 tot dat fatale moment bijna 20 jaar later. Dan volgen de reconstructie, de rechtszaak en de veroordeling. In deze herziene 16e editie van het boek is de brief van de moordenaar opgenomen en vertellen moeder Wanda, vader Jacques en zus Jacqueline wat er met hen is gebeurd sinds die brief.

Wanda Beemsterboer-Avenarius schreef twee boeken over de moord op haar dochter: 'Mam, ik bel je zo terug' en 'Mijn dochter is vermoord'. De boeken dienen als ode aan Nadine, maar kunnen ook andere jonge meiden in een gewelddadige relatie helpen.

De ouders en zus van Nadine richtten in 2007 de Nadine Stichting op tegen zinloos geweld en voor het bevorderen van dierenwelzijn.

De loopbaan van een topcrimineel - dé biografie over Ridouan Taghi.

Als hoofdverdachte in het Marengo-strafproces groeide Ridouan Taghi uit tot de bekendste crimineel van Nederland. Taghi doet zaken in ‘vrouwen’ en ‘yzers’, straattaal voor cocaïne en wapens. Uit duizenden onderschepte chatberichten rijst het beeld op van een kundig maar ook dodelijk organisator. Hij laat zijn tegenstanders niet vermoorden, nee, hij geeft opdracht ze te laten ‘inslapen’.

Het Marengo-proces, een van de grootste strafzaken ooit in Nederland, vindt plaats onder zeer strenge beveiliging. Taghi staat terecht voor het leidinggeven aan een criminele organisatie en het opdracht geven tot zes liquidaties en pogingen daartoe. Centraal staan de verklaringen van kroongetuige Nabil B. Zijn medewerking vormde de aanleiding tot een aantal brute moorden in de bovenwereld. De verdenking als opdrachtgever ligt bij Taghi, maar dat is allerminst bewezen. De officier van justitie eist levenslang. Taghi zelf beroept zich op zijn zwijgrecht. Zijn voormalige advocaat, Inez Weski, noemt de Marengo-zaak ‘een oneerlijk proces’ en pleit voor vrijspraak.

'De zaak-Ridouan T.' is het eerste boek waarin het criminele leven van Taghi uitgebreid wordt beschreven. Het geeft ook een onthullend en ontluisterend beeld van het gemak waarmee Taghi en zijn organisatie beschikken over leven en dood.

Hans Werdmölder (1951) is criminoloog en antropoloog. Eerder verschenen van zijn hand onder meer 'Marokkaanse lieverdjes' (2005), 'Nederland narcostaat' (2022), de bestseller 'De zaak-Ridouan T.' (2023), waarvan meer dan 17.500 exemplaren werden verkocht, en meest recent 'Bolle Jos'.

Een van de oudste cold cases van Nederland

24 oktober 1976. Vlak bij parkeerplaats De Heul aan de A12 nabij Maarsbergen vinden wandelaars het stoffelijk overschot van een meisje. De politie doet onderzoek, maar de identiteit van het meisje blijft een raadsel. Het Heulmeisje wordt begraven in Maarn.

Tien jaar later concludeert de recherche dat het om Monique Jacobse moet gaan, die als tiener wegliep van huis. Maar in 2006 krijgt Marion Jacobse een felicitatiebericht van haar doodgewaande zus Monique. Wie is dan dat Heulmeisje en wie bracht haar om het leven? Met zijn coldcaseteam stort rechercheur Wim Perlot zich op de oude moordzaak. Toch blijft een doorbraak uit. Nu, ruim tien jaar na zijn pensioen, doet hij samen met journalist Boudewijn Smid een finale poging de waarheid boven tafel te krijgen.

‘Het boek laat gedetailleerd zien wat er bij een grootschalig onderzoek komt kijken, maar ook hoe rechercheurs soms tegen de klippen op moeten werken.’ - AD

‘Het boek is helder leesbaar. De kreet om hulp oorverdovend. Debetrokkenen van destijds en van nu willen dit kind een echtenaam geven. Zij moet gemist worden.’ - Humanistisch Verbond

In De halve stad bestaat uit mannen die me hebben gedumpt besluit de 32-jarige Amanda om seks, liefde en daten een jaar lang haar volle aandacht te geven nadat ze het grootste deel van haar leven single is geweest. Talloze hopeloze dates volgen, met excentrieke mannen als De Consultant, De Barman en De Buurman... en wat dacht je van de jongen die niet eens in Amanda's decennium geboren blijkt te zijn? Toch wordt Amanda zonder uitzondering afgewezen, geghost of gedumpt, vaak vlak nadat ze met de man in kwestie het bed heeft gedeeld. In het beste geval volgt nog een achteloos appje: Ik hoop dat je het begrijpt.

Amanda probeert de moed (en de humor) erin te houden door zich te omringen met haar chronische-singles-vriendenclub en de weekenden met haar familie door te brengen. Terwijl ze haar weg probeert te vinden door de moderne Zweedse dating jungle begint ze zich serieus af te vragen of ze ooit iemand zal vinden, en... of dat eigenlijk wel de moeite waard is.

De halve stad bestaat uit mannen die me hebben gedumpt is de debuutroman van Amanda Romare. Op een hilarische wijze schrijft ze over daten, dertig zijn en alles wat daarbij komt kijken. In haar thuisland Zweden is deze roman een absolute hit, en is de serie internationaal in première gegaan als Diary of a Ditched Girl op Netflix.

Geen dag in het leven van forensisch arts Philippe Boxho is hetzelfde. Zijn dagelijkse praktijk bestaat uit doden die soms nog niet helemaal gestorven zijn, verdwenen lichamen en verbazingwekkende zelfmoorden. De menselijke fantasie is ongekend als het gaat om sterven, doden of het laten verdwijnen van een lijk.

Wat gebeurt er met lichamen na de dood? Waar let je op als je een lichaam onderzoekt? In meer dan dertig verhalen vertelt Boxho over zijn werk en de bijzondere zaken waaraan hij heeft gewerkt. Niets is verzonnen, en dat hoeft ook niet, want de werkelijkheid is al erg genoeg. Na het luisteren van dit boek kijk je nooit meer op dezelfde manier naar een varken of naar een haardvuur. Boxho nodigt je uit om te lachen om de dood, voordat de dood naar ons glimlacht.

'Een verhalenverteller pur sang, Boxho surft op de golven van onze liefde voor true crime.' - L'Express

Een truecrimeverhaal dat leest als een thriller; en een scherp verslag van de kracht van manipulatie en de menselijke wil om te overleven

'Je hebt gelijk: het ís ongelooflijk. Mijn leven lijkt wel een film, je zou dit niet kunnen verzinnen. Maar er is iets wat ik je moet vertellen,' vertrouwde hij me toe terwijl hij over de tafel naar me toe leunde. 'Ik ben niet normaal.'

Carolyn Woods leidt een gelukkig leven in een rustig dorpje in de Cotswolds als er op een dag een aantrekkelijke vreemdeling op haar pad komt. Deze Mark Conway straalt zelfvertrouwen en mysterie uit, waardoor Carolyn zich direct tot hem aangetrokken voelt. Bovendien is hij een rijke Zwitserse bankier. Hij biedt Carolyn gezelschap en introduceert haar in een spannende, betoverende wereld vol glamour en avontuur. Maar is dit alles niet te mooi om waar te zijn?

Langzaam ontstaan er scheurtjes in Marks verhaal en komt Carolyn achter de afschuwelijke waarheid. Om te beginnen is zijn echte naam Mark Acklom en wordt hij gezocht door Interpol. En ten tweede heeft hij zijn geld beslist niet verdiend als Zwitserse bankier…

In de pers

'In haar boek onthult Woods hoe ze alles kwijtraakte, behalve de trouwjurk waarin ze met de "flirterige, charmante en grappige" Acklom zou trouwen.' Daily Mail

'Toen ze voor de charismatische Mark viel, kon Carolyn Woods niet vermoeden dat hij een van Engelands meest gezochte voortvluchtige criminelen was. Nu doet ze een boekje open.' The Times

'Carolyn Woods geeft een fascinerend kijkje in de psyche van een serieleugenaar.' The Sun

Een blik achter de schermen van een van de meest intrigerende beroepen: dat van gynaecoloog

Toen dokter Koen Deurloo tijdens zijn coschappen voor de eerste keer een geboorte begeleidde wist hij het zeker: dit was wat hij de rest van zijn leven wilde doen. In dit boek geeft hij een unieke kijk achter de schermen van de afdeling verloskunde.

Als gynaecoloog begeleidt Koen zwangerschappen en bevallingen die meer zorg nodig hebben. Soms heftig, maar het is ook dé plek in een ziekenhuis waar heel veel blijdschap is. Van de moeder-geassisteerde keizersnede tot onverwachte of lang verlangde zwangerschappen, van moeilijke beslissingen als het toch niet goed lijkt te gaan tot de enorme vreugde als er een gezond kindje wordt geboren: Koen maakt het allemaal mee.

Koen Deurloo is gynaecoloog in het Diakonessenhuis in Utrecht, Zeist en Doorn. Toen Koen tijdens zijn coschappen voor de eerste keer een geboorte begeleidde wist hij het zeker; dit was wat hij de rest van zijn leven wilde doen. Hij promoveerde op preeclampsie en groeiachterstand bij baby's en is gespecialiseerd in verloskunde met de focus op geavanceerde echoscopie en hoogrisico zwangerschap. Met zijn expertise, persoonlijke aanpak en passie voor het vak, laat hij zien dat er binnen de kaders van de zorg veel meer mogelijk is dan patiënten, en dokters, soms voorzien. Zo was hij de eerste gynaecoloog in Nederland die een moeder-geassisteerde keizersnede (waarbij de moeder de baby zelf uit de buik haalt) uitvoerde. Koen is expert bij Ouders van Nu en How About Mom. Hij wordt regelmatig gevraagd door verschillende media, zoals AD, RTL Nieuws, Libelle en &C en diverse podcasts (zoals Mama'en van Nina Pierson). Daarnaast is sporten voor hem een onmisbaar onderdeel in zijn leven. Hij traint momenteel voor zijn tweede hele Ironman. Koen woont in Amsterdam, is getrouwd en heeft twee dochters.

Sélina van Gool overleefde meer dan tien jaar van extreem fysiek en mentaal partnergeweld – intieme terreur. Haar boek is een aangrijpend verhaal van onrecht en de strijd voor erkenning en herstel.

Sélina's nachtmerrie eindigde niet bij de dader; in plaats van bescherming te krijgen werd ze gevangen in een systeem dat slachtoffers negeert en plegers faciliteert. Veilig Thuis en de Raad voor de Kinderbescherming – instanties die zouden moeten helpen – bleken medeplichtig aan een falend systeem en achterhaalde protocollen dat haar en vele anderen gijzelt.

'Ik vecht nog steeds – niet alleen voor mezelf, maar voor alle onzichtbare slachtoffers. We hebben te weinig invloed. Het is zo moeilijk om door te gaan als je niet weet wat er is gebeurd, omdat een deel van je leven je is afgenomen. En ik ben niet de enige. Het gaat niet alleen om Gisèle; het gaat waarschijnlijk om duizenden en duizenden slachtoffers in Frankrijk, waaronder kinderen. Daarom wil ik bewustwording creëren. Chemische onderwerping is een ernstig volksgezondheidsprobleem in Frankrijk. We moeten nog veel verbeteren: in het herkennen van slachtoffers en in de steun die zij op elk niveau krijgen. Het schrijven van dit boek was een eerste stap. Zo maak ik van deze verschrikkelijke gebeurtenis iets betekenisvols. Iets dat anderen kan helpen. Dit is voor mij de manier om te helen.' Caroline Darian in Buitenhof

'Ik ben zo trots op Caroline's onstuitbare harde werk de afgelopen drie jaar om aandacht te vragen voor het fenomeen van drogeren als een sociaal en volksgezondheidsprobleem. Zij loopt voorop in deze beweging door de oprichting van haar belangrijke stichting M'endors pas (Drogeer me niet).' Gisèle Pelicot

Het waargebeurde verhaal van Caroline Darian, de dochter van Gisèle Pelicot, over een van de bekendste zedenzaken in de Franse geschiedenis

Op 2 november 2020 krijgt Caroline Darian een telefoontje van haar moeder met de mededeling dat haar vader Dominique Pelicot is opgepakt. De inbeslagname van zijn computer onthult het ondenkbare: sinds 2013 heeft hij zijn vrouw gedrogeerd voordat hij haar liet misbruiken door meer dan tachtig verschillende mannen.

Met uitzonderlijke moed vertelt Darian over de schokkende ontdekking dat een dierbare, haar eigen vader, tot het ergste in staat is. Maar belangrijker nog, ze deelt het verhaal van haar moeder Gisèle en hoe zij doorgaat met leven dankzij de onvoorwaardelijke steun van haar drie kinderen, David, Caroline en Florian, terwijl ze leert alles te regelen waar haar man ooit voor zorgde. Caroline vertelt hoe haar moeder erin slaagt haar levensvreugde te behouden in onvoorstelbare omstandigheden.

Gisèle Pelicot is uitgegroeid tot een icoon in de strijd tegen seksueel geweld. Ze heeft wereldwijd lof gekregen nadat ze haar recht op anonimiteit opgaf en koos voor een openbaar proces waarin Caroline zelf heeft getuigd, waardoor het tij keerde: de schaamte werd niet langer in stilte door de slachtoffers gedragen, maar eindelijk gericht op de misbruikers.

Over Ik zal hem nooit meer papa noemen

'Rauw en aangrijpend.' Trouw

'Een uiterst goed geschreven verslag van wat ze heeft meegemaakt.' Maaike Schoon in Buitenhof

'De kracht van Carolines verhaal is dat ze ook invoelbaar maakt hoe ze desondanks de man mist die 42 jaar lang haar vader was.' Het Parool

'Ik ben zo trots op Caroline's onstuitbare harde werk de afgelopen drie jaar om aandacht te vragen voor het fenomeen van drogeren als een sociaal en volksgezondheidsprobleem. Zij loopt voorop in deze beweging door de oprichting van haar belangrijke stichting M'endors pas (Drogeer me niet).' Gisèle Pelicot

'Het verhaal van Caroline Darian is even aangrijpend als angstaanjagend. Een zeer persoonlijk verslag dat verder gaat dan de feiten, maar ons ook waarschuwt voor de enorme plaag van het gebruik van drogerende middelen bij seksueel misbruik in Frankrijk.' Le Parisien