Mies Bouhuys

Mies Bouhuys (1927-2008) groeide op in Weesp, een klein stadje aan de Vecht. Ze trok met haar vijf broertjes en zusjes vaak langs het water en door de bossen van het Gooi. Dat heeft veel invloed gehad op alles wat ze daarna schreef. Net als, later, de Tweede Wereldoorlog. Haar vader was onderwijzer. Omdat hij het niet goed vond dat joodse kinderen van de Duitsers niet meer naar school mochten, werd hij ontslagen. Dat betekende nogal wat, als je een gezin hebt met zes kinderen! Met haar boeken, gedichten en toneelteksten wilde Mies Bouhuys de lezer altijd aan het denken zetten. Ze schreef over onderwerpen als armoede, wat het betekent om vluchteling te zijn, over oorlog en racisme. Soms ook liet ze de werkelijkheid voor wat die is en kwam ze met een vrolijk fantasieverhaal. Mies Bouhuys heeft zo´n 80 boeken voor kinderen geschreven en 12 toneelteksten voor jongeren. Daarnaast publiceerde zij gedichten en een boek over het leven van haar man Ed Hoornik: Het is maar tien uur sporen naar Berlijn!. Haar boeken laten duidelijk zien dat ze zich betrokken voelt bij wat er in de wereld mis is. Ze neemt het op voor mensen die onderdrukt of vervolgd worden. In Anne Frank is niet van gisteren vertelt ze over de jeugd van Anne, haar onderduiktijd tot aan het moment dat Anne en de andere onderduikers door de Duitsers gehaald worden en naar concentratiekampen gestuurd. Omdat ik in de wereld loop is een gedichtenbundel over bijvoorbeeld armoede, oorlog en vluchtelingen. De schrijfster ontving de Reina Prinsen-Geerlingprijs voor poëzie, de Koepelprijs en de Hendrik van Veldeprijs. In 2003 ontving zij van de Liga voor de Rechten van de Mens de Clara Meijer-Wichmann Penning. Zij kreeg de prijs voor haar persoonlijke inzet voor de mensenrechten.