In Een professionele hotwife. 2 verlegt Mia Graf opnieuw de grenzen van verlangen en trouw. In deze verzameling sensuele, scherpzinnige verhalen tast ze de spanning af tussen liefde en begeerte, zekerheid en risico, zelfbeheersing en overgave. Haar proza is intiem en verfijnd, haar toon onverbloemd vrouwelijk. De erotiek ontstaat niet uit wat wordt getoond, maar uit wat nog net wordt ingehouden — het moment vóór de aanraking, de adem die stokt, het weten dat niets meer onschuldig is.
In het titelverhaal glijdt een huwelijk langzaam uiteen onder het gewicht van stiltes en vermoedens. Wat begint als een gewone dag — een vroeg einde van de werkdag, een toevallige rit naar huis — verandert in een ontdekkingstocht vol angst, begeerte en zinderende dubbelzinnigheid. Terwijl de verteller zijn vrouw Jordan wil terugwinnen, groeit in hem een ander, duisterder verlangen: haar te betrappen in de armen van een ander, om eindelijk iets echts te voelen, al is het pijn.
De straat lag in schemer, het asfalt nog warm van de dag. Haar auto stond op de oprit, stil, onschuldig — tot de deur openzwaaide. Een man stapte uit. Jong, los in zijn bewegingen, met het vanzelfsprekende bezit van iemand die welkom is. Ik voelde mijn voet van het gaspedaal glijden, het hart bonzen in mijn keel. De wereld vertraagde, en in die trage seconde bestond er niets dan het brandende besef dat mijn vrouw misschien op dit moment door andere handen werd aangeraakt.
Met een precieze blik voor de psychologie van verlangen schetst Graf het spanningsveld waarin liefde en wellust elkaar uitdagen en aanvullen. Haar verhalen zijn rauw en elegant tegelijk — portretten van mensen die meer voelen dan ze durven toegeven.
Want soms is het niet het bedrog dat pijn doet, maar het verlangen om eindelijk betrapt te worden.
