De twaalfjarige Bo Bo woont met zijn oom U Ba in Kalaw, een dorpje in Birma. Hij is een heel stil, introvert en ietwat eenzaam kind. Zijn linkerwang wordt ontsierd door een lang, diep litteken en hij heeft een bijzondere gave: hij kan in de ogen van mensen zien wat ze voelen, niets blijft voor hem verborgen. Zijn vader bezoekt hem een keer per jaar, en gedurende die visites zorgt zijn oom altijd dat hij niet thuis is. Aan zijn moeder heeft Bo Bo amper herinneringen.
Op een dag vindt Bo Bo geheime notities die zijn oom heeft geschreven over het verleden van zijn familie. Hij smeekt hem er meer over te vertellen, en stukje bij beetje onthult U Ba een verhaal over een grote liefde die bijna kapotging door de politieke onrust in het land. Het is ook een verhaal over moed, de kunst van het vergeven, en de mysterieuze aandoening van Bo Bo's moeder. De jongen raakt ervan overtuigd dat hij de enige is die zijn moeder kan genezen en zijn familie weer kan verenigen, en loopt weg om zijn ouders te gaan zoeken. Maar zullen die wel blij zijn met zijn komst?
